متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «پیاده و شهر» – خانه گفتمان شهری

متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «پیاده و شهر»

خانه گفتمان شهری، ۱۴ شهریور ۹۷

محمدکریم آسایش

محمد کریم آسایش، عضو مجمع حق بر شهر باهمستان صحبتش را اینگونه آغاز کرد که ابتدا پرسشی می‌پرسم تا براساس پاسخ‌های آن، صحبتم را ادامه دهم و فقط گوینده نباشم و بشنوم. تجربه‌تان از پیاده‌روی در شهر چیست؟ با چه مسائل و موانعی مواجهه شدید؟ در واقع می‌خواهیم به تصویری دست یابیم که یکی از ساده ترین اتفاقات در شهر یعنی قدم زدن و پیاده رفتن در شهر چه وضعیتی در شهر تهران دارد؟

تجاربی که دوستان گفتند، مبنای فعالیت باهمستان بود یعنی مساله نابینایان و در کل معلولان برای تردد شهر، موضوع ناامنی زنان، دشواری‌هایی که همه افراد در پیاده‌روی در شهر دارند، آلودگی هوا، اینکه پیاده رو فقط کالبد و فیزیک آن نیست بلکه همان کتابفروشی است که بساط کرده و اشاره شد. مانند این جین جیکوبز که یک کنشگر شهری بود از این همین تجارب روزمره به عنوان یک روزنامه نگار شروع کرد و وقتی روایت آنچه وی در آمریکا با آن مواجه بود و با آن مبارزه کرد را برای مثال در فیلم«همشهری جین: مبارزه برای شهر» می‌بینیم، خیلی مشابهت دارد با شرایط ما، یعنی رابرت موزز می‌آمد بزرگراه می‌ساخت، محلات را خراب می‌کرد مانند نواب که تجربه‌اش را داشتیم. جیکوبز به عنوان روزنامه نگار از مشاهدات و دریافت‌هایش تبدیل می‌شود به کنشگر شهری و از بستر و دریچه این کنشها، نظریه ارائه می‌دهد و نظریه‌اش هم این است که ببینیم شهرها چگونه عمل می‌کنند و رمزگان شهری چیست و براساس آنها برنامه‌ریزی کنیم و طراحی کنیم.

باهمستان در واقع همه فعالیت‌هایش بر این مبنا است که ببیند مردم از فضای شهری چه تجربه‌ای دارند و با چه مساله‌ای روبرو هستند تا آنها را بیان کند و آنها را تبدیل به خواست‌هایی کند که بتوان از مدیریت شهری و مسئولین مطالبه شود. وی با بیان این نکته که نواب نمادی از تقدم خودرو بر انسان است که جراحی کرده است بدون آنکه پانسمانی صورت بگیرد و در روایت‌هایی که از محدوده نواب می‌بینیم برای مثال در فیلم«آنسوی بزرگراه» که درباره محله بریانک یکی از محلات محدوده نواب است، آنجا موضوع این است که آمده‌اند برای مقاوم‌سازی خانه‌ها اما چند بار در فیلم تکرار می‌شود که مردم می‌گویند مساله آنها دسترسی است که از آنها سلب شده است، به ذکر یکی از اولین فعالیت‌های این سازمان مردم نهاد با نام «کوچه بهتر» در محله سلسبیل جنوبی پرداخت که در واقع این محله در محدوده نواب است که جداره‌های پشتی دسترس‌پذیری شان قطع شده و سبب گسیخته شدن محلات شده است و فضاهای رها شده‌ای هستند که فضای عمومی ندارند، پیاده‌پذیری ندارند. در کوچه بهتر مساله پیاده از طریق طراحی پیاده رو نمادین و خط عابر مورد توجه قرارگرفت.

عضو مجمع حق بر شهر باهمستان همچنین به نرده‌کشی چهارراه ولیعصر که از نمادهایی است که مانع ایجاد کرده اشاره کرد بدون آنکه برای دسترسی معلولان فکری شود و اصولا چرا افراد باید به زیر بروند و مگر انسان‌ها حق حرکت حرکت امن، ایمن، سهل و پیوسته را در شهر ندارند؟ باهمستان در این زمینه به برگزاری دو نشست و راه‌اندازی یک کمپین اقدام کرد و همچنین رویداد «شهر بدون مانع» را در پارک دانشجو و در کنار نرده‌های چهارراه برگزار کرد تا در روز جهانی معلولان، نشان دهد مرکز شهر تهران برای معلولان دسترس‌پذیر نیست. موانع فیزیکی در پیاده‌رو یکی دیگر از این نمادهاست. بولاردهایی که ظاهرا برای ممانعت از تردد موتور گذاشته شدند اما موتورها تردد می‌کنند و فقط مانع حرکت معلولان است.

پل‌های عابر پیاده دیگر تصویر از تصاویر وضعیت پیاده در شهر تهران است. باهمستان در چند فعالیت به این مساله پرداخت و دلیلش این بود که پل عابر چند مساله را به یکدیگر پیوند می‌زند، یعنی هم معلولان به آن دسترسی ندارند حتی اگر پله برقی برای آن نصب شود، سالمندان برای استفاده از آن با مشکل مواجه هستند، یک تبلیغی شهرداری تهران داشت که یک پیرمرد یا پیرزنی از پله های پل عابر نامناسبی به زحمت بالا می‌رفتند و نوشته بود که «از بزرگترهایمان بیاموزیم»، معنای این چیست؟ آیا توهین آمیز نیست؟ اینکه به شهروندان بگوییم که حقوق شهروندی نداری و تنها موظف هستی اطاعت کنی و به هر شرایطی تن بدهی و این اسمش می‌شود فرهنگ شهروندی. زنان نیز در پل‌ها همانطور که به آزار زنان اشاره شد به دلیل بسته بودن جداره هایش با تبلیغات، با ناامنی مواجه هستند و مدیریت شهری، امنیت شهروندانش را به فروش گذاشته است.

در زمینه پل عابر باهمستان به اجرای یک تئاتر شورایی تحت عنوان «پل عابر چرا؟وقتی خطر هست!» در مراسم جشن تهران سال ۹۲ پرداخت. در آن زمان تبلیغی در شهرداری بود با عنوان «وقتی پل عابر هست، خطر چرا؟» که این تئاتر این تبلیغ را به پرسش کشید و نشان داد خطر در خود پل عابر است و با نمایش موقعیت‌های ساده‌ای که معلولان، زنان و کودکان با پل‌های عابر مواجه هستند و سپس مشارکت مردم برای گفتگو درباره موقعیت‌ها یا بازی آنها و تغییرشان، نقدها و راه‌حل‌های مردمی برای پل عابر را نشان داد.

دیگر فعالیت باهمستان در زمینه پل عابر، برگزاری نشست «پل‌های عابر و حق حرکت پیاده» بود که فعالان معلولان در نشست حضور یافتند، از جمله آنها علی صابری بود که در آن زمان در شورای شهر عضویت داشت و توسط ایشان بحث امکان تشکیل کمیته پیاده و دوچرخه که پیشنهاد مجمع حق بر شهر باهمستان بود، مطرح شد که اکنون می دانیم در کمیته TOD در قالب یک کارگروه زیرنظر شهربانو امانی شکل گرفته است. این کارگروه پیش از تشکیل در شورای شهر، با حمایت حجت نظری در ستاد حمایت و توان‌افزایی سازمان‌های مردم نهاد نیز به همراه گروه‌های مشارکت کننده در رویداد «شهر بدون مانع» شکل گرفته بود. فعالیت بعدی باهمستان در حوزه پل‌های عابر، بیانیه دعوت به نافرمانی مدنی «نه به پل های عابر در خیابان های شهری» بود که واکنشی بود به کلیپ سوریلند که بیانگر همان نگاهی بود که شهروندان را شهربند می‌خواست و بدون لحاظ حقوق شهروندی، اطاعت را در قالب فرهنگ شهروندی طلب می‌کرد.

در انتها باهمستان دو طرح نیز تحت عنوان «بازنگری گذرگاه‌های عابر پیاده» و طرح فوریتی «دسترس‌پذیری به گذرگاه‌های شهری» را جهت ایجاد پشتوانه‌های حقوقی مدون و منسجم برای حمایت از حقوق پیاده تدوین کرده است که به شورای شهر پیشنهاد می‌کند.

۱۴ شهریور ۹۷

دعوت به نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر»

دعوت به نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر»

 

بیانیه باهمستان در واکنش به انیمیشن «هم‌طویله‌ای»!

بی‌فرهنگی نهادینه شده در هنجارهای اجتماعی به بدترین شکل خود در انیمیشنی از سوری‌لند منتشر شد. انیمیشنی که در آن عابرانی که از پل روگذر استفاده نمی‌کنند به گوسفند، الاغ، گاو، و خوک تشبیه شدند. شاید سوری‌لند و سروش رضایی نیز خود قربانی این بی فرهنگی نهادینه شده در جامعه‌ای هستند که انسان و تفاوت‌های انسانی نادیده گرفته می‌شود و فضاها و فرصت‌ها برای یک انسان پروتوتایپ با جنس، سن، و توانایی جسمی واحد ساخته می‌شوند، در این جامعه، عجیب نیست که یک میلیون نفر در کمتر از یک روز این نگاه را «پسندیده‌اند.» مطمئنا سروش رضایی هیچ گاه صدای اعتراض یک معلول یا روایت زنانه از پل‌های عابر را نشنیده است، یا فرزندی نداشته است که مجبور باشد مسیر مدرسه را از پل عابر بگذراند. سروش رضایی حتماً پدربزرگ و مادربزرگی را ندیده که تنها مشغولیت روزانه او در این شهر شلوغ خرید از میدان تره‌بار آن طرف پل باشد. شاید سروش رضایی در پیاده‌روی خود هیچگاه از خود سوال نکرده است که چرا برای عبور از یک خیابان شهری باید «سطح» خیابان را ترک کند. هیچ‌گاه سوال نکرده است که چرا در این شهر ماشین به انسان اولویت دارد؟ چرا شیوه آلاینده و مخرب جابه‌جایی به حرکت سالم و پاک برتری دارد؟ چرا عابر باید سطح خیابان را ترک کند تا حرکت سواره تسریع شود؟

شاید سروش رضایی گناهی ندارد، تقصیر از ما است که نتوانسته‌ایم صدای بی‌صدایان شهر باشیم. شاید تقصیر از ما است که با این راحتی تسلیم سرکوب‌ها می‌شویم و سرکوب را به عنوان هنجار قبول می‌کنیم. همه‌ی مایی که آگاهانه این بی‌فرهنگی را به عنوان هنجار قبول کرده‌ایم در این سرکوب شریکیم. همه‌ی مایی که ایمنی خود را به بهای محرومیت و تهدید امنیت دیگری پذیرفته‌ایم. باهمستان از سال ۹۲ بر پل‌های عابر یک علامت سوال گذاشت، و این علامت سوال سرآغاز گفتگوهایی متعددی شد، اما صدای ما کوتاه است و صدای سنت بلند. نهایت صدای ما مگافونی بود که ۱۲ آذر سال گذشته در چهارراه ولیعصر روبروی فریاد بی‌صدایان شهر گذاشتیم، سه نشستی بود که در سال ۹۳ درباره این موضوع برگزار کردیم، تئاتر شورایی بود که  در آبان ۹۲ در زندان قصر روی صحنه بردیم، و در حذف دو پل‌عابر در خیابان خواجه نصیر و میدان انقلاب به طور مستقیم و غیرمستقیم نقش داشتیم. اما انیمیشن سوری‌لند یادآوری این واقعیت تلخ بود که صدای رسانه‌ی در خدمت سرکوب بیش از اعتراضِ محروم است.

ما خوب می‌دانیم که گذشتن از سطح خیابان در محدوده پل‌های عابر غیرقانونی است، و علاوه بر خطر، در صورت حادثه عابرپیاده مقصر است، اتفاقاً همین است که به آن اعتراض داریم و حاضریم هزینه به خطر انداختن ایمنی خود را به بهای شنیده شدن دیگری به جان بخریم. از این رو باهمستان از همه همراهان دعوت می‌کند تا برای یادآوری این حقِ سرکوب شده و همبستگی با زنان، معلولان، کودکان، و سالمندان نادیده گرفته شده با عدم استفاده از پل‌های عابر در خیابان‌های شهری (و نه بزرگراهی) در چالش نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر» با خواست مشخص «خط کشی عابرپیاده زیرپل عابر» شرکت کنند، و از این طریق باهم تمرین کنیم دنیا را از نگاه دیگران ببینیم؛ باهم گفتگو کنیم؛ صدای هم را بشنویم، و باهم‌صدا شویم؛ که تنها باهم می‌توانیم صدا شویم.

مجمع حق برشهر باهمستان
۲۲ خرداد ۹۷

متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «بودجه ۹۷ شهرداری از منظر شهروندان»

متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «بودجه ۹۷ شهرداری از منظر شهروندان»

هجدهمین گفتگوی اجتماعی «تهران امید دارد»

محمدکریم آسایش

وقتی در مورد سهم پیاده و دوچرخه در بودجه صحبت می‌کنیم، یکی از لوازمش جایگاهی است که بتواند در سیاست‌گذاری و پایش و تخصیص بودجه حساسیت ایجاد کند و این جایگاه کارگروه پیاده و دوچرخه در شورا و شهرداری است که هنوز خالی است. تا زمانی که این جایگاه نباشد، نمی‌توان سهم مطلوبی برای پیاده و دوچرخه شاهد بود.

اکنون بودجه بخش سواره ۵ هزار و ۵۵۷ میلیارد و ۱۷۷ میلیون تومان است. همچنین بودجه پیاده و معلولان و سالمندان ۱۳۵ میلیارد و ۴۷ میلیون تومان است و بودجه دوچرخه ۳ میلیارد و ۸۷۷ میلیون تومان. بودجه سواره از مجموع بودجه پیاده، معلولان و سالمندان، دوچرخه و حمل و نقل عمومی (اتوبوس و مترو) بیشتر است، در حالی که برنامه توسعه سواره‌راه از افق ۱۴۰۴ طرح جامع حمل و نقل و ترافیک و طرح جامع شهر تهران جلوتر است. اما برنامه‌های حوزه پیاده، معلولان، سالمندان و دوچرخه و حمل و نقل عمومی حتی از افق ۱۳۹۷ برنامه پنج ساله دوم شهرداری عقب‌تر است.

چهار میلیون و ۱۹۳ هزار و ۹۴۶ دستگاه خودروی پلاک تهران در شهر تهران تردد می‌کنند. آنچه بالاست سرانه مالکیت خودرو نیست، بلکه تعداد دفعات استفاده از خودرو است. دلیل بالا بودن تعداد دفعات استفاده از خودرو همین تخصیص بودجه بوده که از آن می‌توان با اصطلاح چرخه شیطانی ترافیک یاد کرد؛ یعنی تصور شده راه ساخته شود، معابر تعریض شود و حتی معابر طبقاتی شوند تا ترافیک کاهش یابد، اما تقاضای سفر بالا رفته و ترافیک و آلودگی هوا بیشتر شد.

در برنامه‌های شهرداری دکتر نجفی مشاهده می‌کنیم که صحبت ازگسترش حرکت پیاده و دوچرخه، توسعه مترو، نوسازی و توسعه ناوگان اتوبوسرانی و تاکسیرانی شده، اما آنچه تعیین کننده اصلیست بودجه است، که رویکرد آن تغییری نکرده است. از بودجه ۱۷ هزار و ۵۰۰ میلیاردی، ۵ هزار و ۵۵۷ میلیارد یعنی نزدیک به یک سوم به سواره اختصاص یافته است. با این شرایط نمی‌توان انتظار کاهش ترافیک و کاهش آلودگی هوا را داشت. مطابق منشور بین المللی پیاده‌پذیری و شاخص‌های پیاده‌پذیری، اعم از کرومبک و بانک جهانی، لورن دانیل و واکنومیک، پیاده‌پذیری به عوامل مختلفی اعم از ایمنی، راحتی، دلپذیری، کاربری‌ها، فرهنگ پیاده، فضای سبز و خدمات شهری و مبلمان شهری بستگی دارد. وقتی می‌گوییم پیاده در بودجه دیده شود، فقط مقصودمان در حمل و نقل و ترافیک و به عنوان عابر نیست (گرچه وضعیت پیاده به عنوان عابر هم اسفناک است). پیاده باید در بخش‌های مختلف بودجه اعم از حمل و نقل، شهرسازی، خدمات شهری و اجتماعی و فرهنگی دیده شود.

به صورت مشخص باید این رویکرد را تغییر داد و دیگر به بخش سواره که از افق برنامه بسیار جلوتر است، جز موارد نگه داشت و تعمیر، بودجه تخصیص نداد. پیشنهاد ما این است که بودجه توسعه سواره را که حدود ۵ هزار میلیارد تومان است را به صفر رساند و به صورت زیر تخصیص داده شود:

–  ۱۲۲ میلیارد (علاوه بر ۳ میلیارد فعلی) به دوچرخه  تا سهمش در سفرهای شهری براساس برنامه پنج ساله دوم شهرداری، ۱/۵ درصد سفرهای شهری شود.
–  ۲۶۲۱ میلیارد تومان برای ۵۲۴۲ اتوبوس معادل جابه‌جایی خودروهای شخصی تک‌سرنشین در تهران
–  ۹۸۶ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان برای ۱۲۳۳ واگن مترو معادل جابه‌جایی خودروهای شخصی تک‌سرنشین در تهران
–  ۱۲۷۰ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان برای پیاده (پیاده‌روها و پیاده‌راه‌ها)، مناسب‌سازی و روان‌سازی و دسترس‌پذیری برای معلولان و سالمندان، مطالعات کاربردی ترافیک (از جمله سنجش پیاده‌پذیری شهر تهران). این موضوع سنجش پیاده‌پذیری دارای اهمیت است تا شناخت داشته باشیم که در هر نقطه چه اقداماتی لازم است.

در بخش بودجه پیاده آنچه بیشتر دارای اهمیت است، پیاده‌پذیری و احیای جایی برای پیاده، در نقاطیست که این جایگاه از بین رفته و محلات به خاطر آن آسیب دیده‌اند، که مثال‌های بارز آن بزرگراه نواب و امام علی هستند. علاوه بر اینباید توجه کرد که شهر تهران به خاطر این نحوه تخصیص بودجه، هزینه زیادی پرداخت خواهد کرد. یک مثال آن اتلاف سالانه ۱۰ هزار میلیارد تومان (یعنی معادل دو برابر همین سوبسید به سواره) براساس حداقل دستمزد وزارت کار در ترافیک تهران است. پس برای ورشکسته نشدن شهر هم که باشد، باید بگوییم «خودرو بس» و مسیر بودجه را تغییر دهیم.  تمامی موارد مورد بحث یعنی امنیت زنان در شهر، دستفروشی، سلامت روان و شهر دوستدار کودک به پیاده‌پذیری و حضور پذیری در شهر کمک می‌کنند و این‌ها (مکمل هم) شهری برای زندگی می‌سازند.

۲۳ بهمن ۱۳۹۶

متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «طرح ترافیک از منظر حق برشهر»

متن صحبت‌های نماینده باهمستان در نشست «طرح ترافیک از منظر حق برشهر»

هفدهمین گفتگوی اجتماعی «تهران امید دارد»

سروه مام‌قادری

در  ملاحظات اجتماعی طرح جدید ترافیک، بر عمومی‌سازی فضاهای شهری به عنوان یکی از جنبه‌های حق برشهر و تحقق امکان دسترسی عادلانه به فضاهای شهری در محدوده طرح به عنوان یکی از پیامد‌های ظرح جدید یاد شده است. این عمومی‌سازی به زعم این طرح با در اختیار گذاشتن امکان خرید طرح برای عموم، سعی در احقاق حق برشهر دارد. در حالی که استفاده از این مفهوم نیازمند روشن کردن مسئله حق برشهر است. به عبارت دیگر هر حقی را نمی‌توان حق برشهر برشمرد. حق برشهر نه فقط حق دسترسی به فضای شهری، یا حق بر شفافیت در مدیریت شهری و …، که فراتر از آن و دلالت بر حقی بر کلیت یک ساختار پیچیده دارد که هر کدام از حق‌های برشمرده می‌توانند در آن قرار گیرند. مفهوم حق برشهر به مجموعه‌ای از حقوق و نه حقوق منفرد اشاره دارد. به این ترتیب دادن هر حقی مشمول حق برشهر نخواهد شد.  همچنین با رویکرد حق برشهری می‌توان دیده نشدن حقوق افراد پیاده در طرح را مورد انتقاد قرار داد. و این مسئله را مطرح کرد که تحقق امکان دسترسی عادلانه به فضاهای شهری در محدوده طرح، با حمل و نقل عمومی تامین شود و نه با اجازه ورود ماشین به محدوده طرح.

همچنین در طرح ارائه شده که کلیات آن دیروز به تصویب شورای شهر رسیده است، محور اصلی طرح توزیع عادلانه مجوز ورود به طرح است و کاهش ترافیک و آلودگی هوا جزو نتایج طرح مطرح شده است. اما سوال اصلی اینجاست که هدف از طرح به راستی چیست؟ طرح ترافیک از سال ۵۹ در تهران اجرا شده است، اما گزارشی از تاثیر این طرح بر آلودگی هوا و یا ترافیک در این مدت در دسترس قرار نگرفته است، و این خود در ادعاهای طرح جدید شک برانگیز است. مطالعه دقیق و قرار دادن گزارش عملکرد جزییات طرح‌های قبلی برای عموم، می‌تواند در روشن کردن مسئله کمک کند.

شورای شهر این دوره با شعار شفافیت و شورای شیشه‌ای و شهرداری شیشه‌ای شروع به کار کرد. این رویکرد در مدیریت شهری می‌تواند راه‌گشای بسیاری از اشکالات قبلی باشد. اما نیازمند زیرساخت‌ها و برنامه‌ریزی برای این شفافیت است. یکی از انتظارات بجایی که اکنون از شهرداری وجود دارد، ارائه کامل گزارش‌ها و طرح‌های پیشنهادی خود به شورای شهر و به عموم مردم است. به این صورت هم زمینه مشارکت مردم برای شرکت در این شورا (با ارسال نظرات) فراهم می‌شود و هم زیر و بم طرح برای همه روشن می‌شود. همچنین ذی‌نفعان طرح و قراردادهای بسته شده برای اجرا کردن طرح باید شفاف باشد.

هم شورای شهر باید نسبت به چنین فرآیندی بتواند اعتراض کند و حق خود بداند که در تصویب کلیات این طرح زمان بیشتری داشته باشد، و هم مردم و نهاد‌های دیگر می‌توانند به برنامه‌ریزی‌های از بالا توسط شهرداری و بدون گرفتن مشارکت نهاد‌های مردمی انتقاد داشته باشند.

در همین خصوص انتقاد اصلی ما به این طرح شفاف نبودن طرح در بخش‌های زیر است:
۱. آیا برای این طرح پیوست‌های اجتماعی، فرهنگی و محیط زیستی است؟ اگر چنین است، چرا این پیوست‌ها منتشر نشده‌اند؟
۲. آیا از سمن‌های فعال در حوزه شهری در مراحل تدوین طرح استفاده شده است؟ خانم نژآدبهرام از جلساتی که با حضور سمن‌ها در کمیسیون محیط زیست و با حضور آقای پورسیدآقایی خبر دادند. سوال این است که کدام سمن‌ها؟ چرا نامی از آن‌ها برده نشده است؟ علت اهمیت این سوال در این است که ما به عنوان فعالان شهری، بتوانیم از سمن‌هایی که در این زمینه فعالیت کرده‌اند در خصوص طرحی توضیح بخواهیم.
۳. (مهمترین مسئله) چرا تمام درآمد حاصل از عوارض در طرح جدید به توسعه انسان‌محور منطقه مذکور اختصاص داده نمی‌شود؟ در توضیحات داده شده برای طرح از اختصاص «مازاد» درآمد طرح جدید در توسعه و نوسازی ناوگان حمل و نقل خبر داده شده. اما اولا جزئیات این ماجرا در طرح مشخص نشده است، و دوما، چرا فقط درآمد مازاد؟ از آن‌جا که هدف این طرح کاهش ترافیک ماشین در محدوده است، عوارض ورود ماشین به آن می‌تواند صرف زیرساخت‌های پیاده‌محور در محدوده طرح باشد. اما در طرح ارائه شده و منتشر شده که به ما رسیده است، هیج بخشی به پیاده و جزییات نحوه استفاده از درآمد طرح بیان نشده است.
۴. گزارشات ادعاهای طرح مبنی بر تاثیر بر آلودگی هوا و ترافیک، آیا در دسترس قرار خواهد گرفت؟

سوالات دیگری در مورد ادعای کاهش ترافیک و یا کاهش آلودگی هوا که بدون توضیح کافی و قانع‌کننده در طرح مطرح شده، نیز وجود دارد که توسط کارشناسان حوزه مربوطه به آن‌ها پرداخته می‌شود.

در انتها با توجه به شفاف نبودن طرح و نیز ناکامی تمامی طرح‌هایی که تا کنون به اجرا گذاشته شده‌اند، و با وجود تصویب کلیات طرح در شورا، پیشنهاد می‌کنیم
۱.  طرح به صورت شفاف با تمام پیوست‌های آن در اختیار عموم قرار گیرد.
۲. درآمد حاصل از طرح با بررسی بیشتری از سوی شورای شهر به زیرساخت‌های پیاده محور در محدوده طرح اختصاص یابد.
۳. مانند بسیاری از تجارب جهانی ذکر شده در خود طرح، این طرح به صورت موقت در یک بازه زمانی و با پارامترهای قابل سنجش تصویب شود، و بعد از این زمان، با سنجش مجدد کل طرح امکان تغییر و بهبود آن فراهم باشد و نظرات عموم مردم، سازمان‌های مردم‌نهاد و متخصصین حوزه شهری در تصویب مجدد آن بعد از دوره آزمایشی مورد استفاده قرار بگیرد، همچنان که در بسیاری از تجارب جهانی این امر صورت گرفته و حتی برخی طرح را بعد از دوره آزمایشی به رفراندوم عمومی گذاشته‌اند.
۴. شورا سازوکاری برای ارزیابی و ارایه گزارشاتی مبنی بر تاثیرات طرح بر آلودگی هوا و ترافیک به طرح اضافه کند تا زمینه نظارت بر اجرای طرح شفاف باشد و در اختیار عموم قرار گیرد.

۹ بهمن ۱۳۹۶

رویداد «شهر بدون مانع» در چهارراه ولیعصر، به مناسبت روز جهانی معلولان


رویداد «شهر بدون مانع»

به مناسبت روز جهانی معلولان

کارگروه پیاده و دوچرخه باهمستان در نظر دارد در روز یکشنبه ۱۲ آذرماه، ساعت ۱۴، مصادف با سوم دسامبر، به مناسبت روز جهانی معلولان، رویدادی در چهارراه ولیعصر با عنوان «شهر بدون مانع» برگزار کند.

از زمان احداث زیرگذر چهارراه ولیعصر و نرده‌کشی چهارراه برای ممانعت از تردد در سطح ، این چهارراه برای گروه‌هایی با توانایی حرکتی محدود،‌ غیرقابل استفاده شده است. به طوری که از دید معلولان تقاطع چهارراه ولیعصر به چهار بن‌بست تبدیل شد و عملاً حرکت از شرق به غرب یا بالعکس در مسیر خیابان انقلاب و حرکت جنوب به شمال یا بالعکس در مسیر خیابان ولیعصر غیر ممکن شده است. این نکته از همان ابتدا مورد انتقاد باهمستان و گروه‌ها و فعالان قرار گرفت، و حتی با اعتراص آقای صابری نماینده روشندل وقت شورای شهر همراه شد، ولی عملاً نادیده گرفته شد.

مسئله مناسب سازی فضاهای شهری موجود برای دسترسی همه گروه‌ها به خصوص گروه‌های با نیازهای ویژه یک مسئله حیاتی شهرهای ما است ولی اینکه در سال ۱۳۹۲ پروژه جدیدی در مهمترین نقطه پایتخت ایجاد شد و به طور کلی حق دسترسی یک گروه مهم را نادیده بگیرد دقیقاً نشان دهنده نوع نگاهی در مدیریت شهری است که نیازمند اصلاح است. نوع نگاه به انسان، شأن انسان، و حق برابرِ دیده‌شدن، شنیده شدن، و دسترسی به فضاها و منافع شهر.

هدف این رویداد یادآوری لزوم بازنگری در طرح‌های فضاهای زیرسطحی شهر تهران و زیرگذرها و روگذرهای پیاده در راستای حذف محدودیت‌های دسترسی و تردد معلولان، سالمندان، والدین همراه با کالسکه، احترام به حق حرکت سهل، امن، و پیوسته پیاده و توجه به هویت فرهنگی و اجتماعی فضاهای شهری است. در همین راستا مکان این رویداد ضلع جنوب شرقی چهارراه ولیعصر، پارک دانشجو در نظر گرفته شده است. علت این پیشنهاد، برگزاری رویداد مربوط به این گروه‏ها نه در سالن‏‌های بسته، بلکه در فضای شهری متعلق به آن‏ها و زیر نگاه دیگر مردم شهر و همچنین مسئولان است.

باهمستان این رویداد را با همکاری گروه‌های باور، دیده‌بان دادشهر، بازچرخ، بانک اطلاعات مناسب‌سازی (بام) و امیر فارسیجانی برگزار می‌کند. اعضای کمیسیون اجتماعی فرهنگی شورای شهر تهران نیز در رویداد شرکت خواهند کرد. از کلیه افراد دغدغه‌مند، به خصوص افراد دارای محدودیت حرکتی دعوت می‌کنیم یکشنبه ۱۲ آذر، ساعت ۱۴ در رویداد «شهر بدون مانع»، در چهارراه ولیعصر، پارک دانشجو، شرکت کنند.

 

تا کجا تن داده‌ایم؟ – پیرامون طرح جمع‌آوری کودکان کار

تا کجا تن داده‌ایم؟

پیرامون طرح جمع‌آوری کودکان کار

طاهره ابوفاضلی
۱- «طرح جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار با همکاری ۱۱ نهاد و ارگان از جمله فرمانداری، نیروی انتظامی، قوه قضائیه، شهرداری و سازمان بهزیستی استان تهران شکل گرفت که دو مددکار اجتماعی این تیم‌ها را همراهی می‌کنند»، «قرار است تا شهر تهران از وجود کودکان کار خالی شود»، «خواهشمندیم زحمات کسانی را که برای حفظ شاًن پایتخت تلاش می‌کنند نادیده نگیرید»، «ادبیات ما صددرصد ادبیات روز و نهادهای مدنی است. اصلا این‌طور نیست که بهزیستی دنبال این باشد که این بچه‌ها را به شکل نامناسبی جمع‌آوری کند»: اینها گفته های فرماندار تهران، مدیر کل بهزیستی و معاون امور اجتماعی بهزیستی است که پیرامون طرح سازماندهی کودکان کار و در واکنش به اعتراض سازمان‌های مردم‌نهاد گفته شده و در تاریخ ۲۷ شهریور در گفت‌وگوی روزنامه ایران با احمد خاکی و گزارش روزنامه شهروند از نشست نمایندگان برخی ان‌جی‌اوهای حوزه کودک با مسئولان مربوط  به چاپ رسیده است (لینک گزارش+).

«جمع آوری»، «ساماندهی»، «سازماندهی» و «پاکسازی»؛ این واژه ها در مورد چه چیزهایی به کار برده می شوند؟ چه چیزهایی از سطح شهر جمع‌آوری می‌شوند؟ چیزهایی که شاًن پایتخت را به خطر می‌اندازند. بدن‌هایی که در تعیین شأن پایتخت به حساب نیامده‌اند و دیده نشدنشان از دیده شدنشان بهتر است. «جمع‌آوری» و «ساماندهی» کودکان کار در واقع جمع‌آوری و ساماندهی امر نادیدنی از سطح شهر است.

۲-  رانسیر در تز هفتم از «ده تز پیرامون سیاست» می‌گوید: پلیس نوعی تقسیم امر محسوس است که اصل اساسی آن فقدان خلا و هرگونه متممی است. بنابر چنین منطقی، پلیس قرار است برای ما یک یادآوری باشد. یادآوری چیزهایی که نباید ببینیم وچیزهایی که نباید نادیده بگیریم. «تجمع نکنید! اینجا چیزی برای دیدن نیست»، «خواهشمندیم زحمات کسانی را که برای حفظ شأن پایتخت تلاش می‌کنند، نادیده نگیرید».

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی در گفت‌وگو با روزنامه ایران اعلام می‌کند: قرار است تهران از وجود کودکان کار خالی شود! دکتر احمد خاکی قطعا می‌دانند و اگر نمی‌دانند باید بدانند که بیش از نیمی از کودکان کار در تهران و سراسر ایران در کارگاه‌ها مشغول به کارند و یا با مشاغل خانگی به امرار معاش خانواده‌شان کمک می‌کنند. طرح ساماندهی کودکان کار اما هیچ گاه شامل آن‌ها نمی‌شود، چرا که نادیدنی باقی مانده‌اند. تهیدستان شهری و فقرا تا زمانی که در حاشیه شهرها، روستاها و پستوها، نادیدنی و نشنیدنی باقی بمانند، شأن پایتخت را به خطر نیندازند واز منطقِ تقسیم‌بندی پلیس عدول نکنند، کسی کاری با آنها ندارد. اما زمانی که به خیابان بیاند، مشمول طرح جمع‌آوری و ساماندهی می‌شوند. زیرا به گفته رانسیر تقسیم‌بندی امر محسوس هر متممی را طرد می کند.

مادامی که که کودکان کار خود را به دیدنی‌های شهر ضمیمه کنند و متممی بر امور دیدنی باشند، باید جمع‌آوری شده تا شهر از وجودشان خالی شود. این روزها دیده شدن آن‌ها به عنوان امر نادیدنی در خیابان و بازگویی قصه زندگی‌شان به عنوان امر ناشنیدنی، آن‌ها را به عنوان از مهر جاماندگان، به خبر ثبت نام ۳۷۰ هزار کودک افغانستانی و پیوستن وزیر آموزش و پرورش به کمپین از مهر جانمانیم که با هشتگ تدبیر_مهر در شبکه‌های مجازی منتشر شد، متمم می‌کند. دانش‌آموزانی که علی‌رغم ثبت‌نامشان در مدارس دولتی به دلیل فشارهای اقتصادی خانواده و ضرورت اشتغالشان به کار، همچنان در چرخه معیوب اقتصادی، کودک کار باقی مانده‌اند. پس باید جمع‌آوری شوند. بی‌شک نتایج اجرای چندین و چند باره این طرح‌ها و درجه تاثیرگذاری و یا آسیب‌رسانی‌شان نیز هیچ‌گاه به اطلاع کسی نمی‌رسد، چرا که میزان رضایت این کودکان و خانواده‌هایشان در گزارش‌های مردمی از عملکرد سازمان‌های دولتی به حساب نیامده است. در منطق پلیس آنها محکومند تا علاوه بر رنج تهیدستی از نادیده شدن نیز رنج بکشند. بی دلیل نیست که آرنت در تایید نگاه جان آدمز به تهیدستان شهری که نادیده گرفته شدن را ویژگی اصلی آنها می‌داند، می‌گوید : هیچ بعید نیست که کوشش مارکس برای بازنوشتن تاریخ بر حسب مبارزات طبقاتی، ملهم از این بوده که می‌خواسته از کسانی که افزون بر عمری آزردگی، می‌بایست بار وهن فراموشی تاریخ را هم بکشند، اعاده حیثیت کند.

۳- قدرت توزیع زمان-مکان و امر محسوس در آن تا کجا می‌تواند پیش رود؟ هر روز تقسیم‌بندی جدیدی از فضاهای عمومی به ما اعلام می‌شود. خیابان‌ها میله‌کشی می‌شوند، پیاده‌روها تنگ می‌شوند، زیرگذرهای جدید احداث می‌شود، میدان‌ها سلاخی می‌شوند و دیدنی‌ها از ندیدنی‌ها جدا می‌شوند و بدن‌های ما به مسیرهای از پیش تعیین شده‌ای برای عبور هدایت می‌شوند. نوع تقسیم‌بندی وظایف زنان و مردان در خانواده توسط تبلیغات شهرداری به آنها گوشزد میشود. در تقویم شهرداری روز خاصی برای لبخند زدن ما در مترو مشخص می‌شود و به مرور این منطق به ساحت زندگی شخصی ما، احساسات ما، خواسته‌ها، مطالبات و در بدترین حالت نوع مقاومت ما در برابر این تقسیم‌بندی نفوذ می‌کند؛ و ما بی‌آنکه بفهمیم به آن تن می‌دهیم. همان‌طور که پیاده‌روهای ما از مکانی برای توقف، درنگ و معاشرت به تنگراهی برای گذر و خیابان‌هایمان به زیرگذر تبدیل می‌شوند تا بدن‌های ما هرچه بیشتر نادیده گرفته شود و امکان ورود به ساحت تجربه یکدیگر را هرچه بیشتر از دست دهیم،

عرصه‌های مقاومت و کنشگری ما مانند رسانه‌ها و ان‌جی‌اوها، نیز از مکانی برای مطالبه‌گری به خانه‌های امنی برای دلسوزی، همدردی و در نهایت همراهی با دولت تبدیل می‌شود. طی چند روز گذشته نشانه‌های این تغییر کارکرد را می‌توان در واکنش برخی رسانه‌ها و کنشگران اجتماعی به خبر  «طرح جمع‌آوری کودکان خیابانی» دید. گزارش‌هایی که توسط فعالین و خبرنگاران اجتماعی از وضعیت این کودکان و خانواده‌هایشان پشت درهای مراکز سازماندهی در روزنامه شهروند ارئه شده، بیش از آنکه از نحوه فعالیت ان‌جی‌او‌ها، تجربه جمعی نهادهای مدنی طی سال‌های گذشته از این طرح‌ها و شیوه مقابله با آنها حرف بزند، خیرخواهانه تجربه فردی شده و دلسوزانه کنشگری را به تصویر می‌کشد که برای تعدادی از این کودکان معلمی می‌کند و پیگیر کار بستگانشان برای پیدا کردن آن‌ها در بلبشویی است که این روزها درست شده است و در نهایت مخاطب را با حسی از همدلی و دلسوزی رها می‌کند. آیا این همان چیزی نیست که مسئولان از کارکرد ان‌جی‌اوها می‌خواهند؟ آیا پیشنهاد فرماندار تهران در جلسه مشترک با نمایندگان ان‌جی‌اوهای کودک که: «شما ٢٠ تا «ان‌جی‌او» شوید و هرکدام مسئولیت ١۵ تا از بچه‌ها را به عهده بگیرید» و یا عنوان اینکه: «برای ما بهتر است سازمان‌های مردم‌نهاد مسئولیت ساماندهی کودکان کار را بپذیرند. «نتیجه نوع کنشگری فعالین اجتماعی نیست؟ و خبر از تغییر کارکرد ان‌جی‌او‌ها و تسلیم فضای مقاومت، کنشگری و مطالبه‌گری به فضای همدلی و دلسوزی و همراهی با دولت نمی‌دهد؟ زمانی که در زندگی روزمره عادت می‌کنیم آنچه را که نباید ببینیم، نبینیم، از راهی که نباید برویم، گذر نکنیم، و آنچه نگفتنی است را نگوییم، در مقام مطالبه‌گر هم ناگزیر از دولت آنچه را طلب می‌کنیم که پیش‌تر خود از ما خواسته است. چرا که نتوانستیم خود ا به عنوان متممی بر تقسیم‌بندی‌های پلیس ضمیمه کنیم و به آنچه تعیین شده بود تن دادیم.

بی‌شک این جمله فرماندار سیلی محکمی است به همه ما  فعالین اجتماعی که کارکرد زمان- مکان خود را برای مطالبه‌گری از یاد برده‌ایم. وقتی در جلسه روز دوشنبه در جواب یکی از نمایندگان ان‌جی‌او‌ها می‌گوید: «دلسوزی حضرت عالی قابل تحسین است»، ما به تحسین‌ها تن داده‌ایم!

طاهره ابوفاضلی، عضو مجمع حق بر شهر باهمستان
۲۸ شهریور ۹۶

کارگروه «پیاده و دوچرخه» تشکیل شد

 

کارگروه جدید باهمستان با عنوان «پیاده و دوچرخه» شروع به کار کرد. این کارگروه در راستای مساله عابر پیاده و شهر انسان محور که از مسایل مهم در دغدغه‌های باهمستان است تشکیل می‌شود.

مساله تردد پیاده در شهر پیش از این نیز از مسائل مورد توجه باهمستان بوده است. در این مسیر اولین و دومین نشست مدنی حق بر شهر با موضوع «نقد و بررسی زیرگذر عابر پیاده در چهارراه ولیعصر» برگزار شد. پنجمین نشست مدنی حق بر شهر به موضوع «مساله پل عابر» پرداخت و در کنار آن تئاتر شورایی «وقتی خطر هست پل عابر چرا؟» نیز با تمرکز بر همان مساله برگزار شد. همچنین اعضای باهمستان در مجمع سال ۱۳۹۵ مساله عابر پیاده را به عنوان یکی از اولویت‌های کاری باهمستان انتخاب کردند. و در همان سال باهمستان به کمپین «من هم خط عابر پیاده را می‌خوانم» پیوست. تدوین جزوه‌های «زیرگذر عابرپیاده و چهار راه ولیعصر» و نیز «طرح تشکیل کمیته پیاده و دوچرخه شورای شهر تهران» و تقدیم آن به اعضای شورای شهر که پس از پنجمین نشست در دستور کار باهمستان قرار گرفته بود از دیگر اقدامات صورت گرفته در این حوزه است.

اکنون کارگروه جدید باهمستان برای فعالیت متمرکزتر در خصوص مسئله عابرپیاده و دوچرخه شروع به کار کرده است. اگر شما هم به فعالیت در این حوزه علاقه دارید، میتوانید از طریق بخش «داوطلب شوید» سایت برای عضویت در کارگروه فرم همکاری پر کنید و یا با روابط عمومی باهمستان تماس بگیرید و اطلاعات لازم برای شروع همکاری را دریافت کنید.

+ برای دریافت متن طرح کارگروه پیاده و دوچرخه کلیک کنید.

باهم‌صداشویم

مجمع حق بر شهر باهمستان

 

گزارش تعامل وزارت راه و شهرسازی با باهمستان در دولت یازدهم

گزارش تعامل وزارت راه و شهرسازی با باهمستان در دولت یازدهم

پیرو درخواست وزارت راه و شهرسازی مبنی بر ارایه گزارشی از نحوه همکاری و تعامل وزارت با باهمستان به مجلس شورای اسلامی نامه زیر تهیه شده است. لازم به توضیح است «مجمع حق بر شهر باهمستان» در چارچوب‌های سازمانی خود از هیچ شخص، نهاد، گروه و حزب سیاسی‌ای حمایت نمی‌کند و انتشار این نامه به عنوان حمایت باهمستان از شخص وزیر نیست. متن نامه را در ادامه می‌خوانید:

نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
با سلام و احترام؛

بدین وسیله مختصری از تجربه همکاری و تعامل وزارت راه و شهرسازی با باهمستان، به عنوان سازمانی مردم‌نهاد در حوزه حقوق شهروندی، در چهار سال اخیر به استحضار می‌رسانیم. باهمستان از پاییز ۱۳۹۱ فعالیت خود را با هدف پیگیری حقوق و منافع گروه‌های به حاشیه رانده شده در فرآیند توسعه شهری آغاز کرد و از ابتدا رویکردی انتقادی  به روند توسعه‌ای موجود در نظام شهرسازی کشور داشت. از آغاز به کار دولت یازدهم با تغییر نوع نگاه به سازمان‌های مردم‌نهاد، تشکل‌های مدنی و فعالان اجتماعی فضایی فراهم آمد تا بسیاری از دغدغه‌های این سازمان در کنار سایر دغدغه‌های موجود در بالاترین سطوح تصمیم ‌گیری و سیاست‌گذاری شنیده شود که وزارت راه و شهرسازی در پی نوع نگاه و دغدغه شخص وزیر محترم در زمینه حقوق شهروندی و بازتاب آن در سازمان و ساختار عظیم تحت مدیریت وی یکی از پیشروترین نهادهای رسمی کشور در این اتفاق ارزشمند بود. در ادامه به اهم همکاری‌ها و تعاملات صورت گرفته با باهمستان در چهار حوزه‌ فراهم آوردن فضای گفتگو، امکان ارائه فعالیت‌ها، تعریف جایگاه رسمی در فرآِیند تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری و پشتیبانی از فعالیت‌های اجتماعی ارایه می‌شود.

فراهم آوردن فضای گفتگو پیرامون مسائل پیش‌روی شهرسازی کشور: وزارت راه و شهرسازی از شهریور سال ۱۳۹۳ با دعوت از باهمستان در کنار سایر سازمان‌ها و گروه‌های مردم‌نهاد در حوزه شهر و شهرسازی با برگزاری جلسه‌ای در شرکت عمران و بهسازی کشور فضایی را برای گفتگو با فعالان شهری فراهم آورد. در این جلسه باهمستان ضمن ارائه فعالیت‌های خود مهمترین دغدغه‌ها و نقدهای خود را فرآیند توسعه شهری کشور و به خصوص تهران را ارایه کرد. در ادامه با تکرار دوره‌ای این جلسات در سال‌های بعد امکان پیگیری و هم‌افزایی در این حوزه را فراهم آورد.

فراهم آوردن امکان ارائه فعالیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد: دعوت از سازمان‌های مردم‌نهاد برای ارائه فعالیت‌ها و دستاوردهای خود در جلسات عمومی شرکت عمران و بهسازی یکی دیگر از اقدامات مثبت در این دوره بود. در این دوره به طور خاص از باهمستان دعوت شد دستاوردهای فعالیت‌های خود را در نشست عمومی ارائه دهد و ضمن مستندسازی این فعالیت‌ها امکان دریافت بازخورد و انتقال تجارب فراهم آید.

تعریف جایگاه رسمی برای سازمان‌های مردم‌نهاد در فرایند تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری: یکی از دغدغه‌های همیشگی باهمستان تعریف جایگاه مشخص و تعریف‌شده در فرایند تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری است تا دریافت نظرات و تاثیرگذاری سازمان‌های مردم‌نهاد به سلایق شخصی مدیران محدود نشود. دراین راستا ضمن دعوت از باهمستان برای شرکت در کارگروه سازمان‌های مردم‌نهاد مشاور امور زنان وزیر راه و شهرسازی و درادامه تشکیل کارگروه سازمان‌های مردم‌نهاد در ستاد ملی بازآفرینی شهری گام‌های ارزشمندی دراین راستا برداشته شد که ادامه این رویکرد می‌تواند میراث ارزشمندی برای جامعه مدنی ایران به همراه داشته باشد.

پشتیبانی از فعالیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد: در ایبتدای سال ۱۳۹۴ باهمستان درحوزه فعالیت‌های خود در زمینه سکونتگاه‌های غیررسمی بر محله اسلام‌آباد(شهرک نیایش) درکناره روددره درکه و حوالی پل مدیریت تمرکز کرد. این محله از شهر تهران که درطول پنج دهه اخیر با مسائل و رویکردهای متعددی مواجه بوده است با اجرای پروژه روددره درکه با خطر تخلیه اجباری مواجه است. از این رو باهمستان با حضور شش ماهه درمحله و برقراری ارتباط با گروه‌های مختلف از ساکنان و فعالان محلی جلساتی را با دبیرخانه شورای عالی معماری و شهرسازی برگزار کرد.

درنهایت درجلسه‌ای که در مسجد محل با حضور مشاور وزیر و نماینده شرکت عمران و بهسازی و نماینده معاونت معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی برگزار شد فرصتی فراهم آمد تا دغدغه‌ها، مسائل و راهکارهای مردم این محله بی‌واسطه به سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران  شهرسازی کشور برسد. جمع‌بندی نتایج این جلسه در قالب نامه‌ای به شورای عالی معماری و شهرسازی ارسال شد و با پیگیری شخص وزیر فایل صوتی جلسه برای ایشان ارسال شد.

همچنین در ادامه پیگیری‌های باهمستان در راستای شنیده‌شدن صدای ساکنان این محله، وزارت راه و شهرسازی از طریق ستاد ملی بازآفرینی شهری هماهنگی لازم را برای تهیه گزارش تلویزیونی و پخش در برنامه پایش سیمای جمهوری اسلامی فراهم آورد.

باهمستان در طول پنج سال فعالیت خود همواره جایگاه مستقل نقادانه خود را در مواجهه با اصحاب قدرت حفظ کرده و معتقد است از این طریق می‌تواند خدمت سازنده در فرایند توسعه کشور فراهم آورد اما برخود می‌داند با تاکید بر نکات مثبت تجارب تعامل خود با دستگاه‌ها و نهادهای رسمی، زمینه‌ای برای مواجهه همگانی با مسائل پیش رو فراهم سازد.

باهمستان انتظار دارد تا براساس اعتماد ارزشمند به وجود آمده بین نهاد عالی وزارت راه و شهرسازی و گروه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد زمینه‌های مناسبی برای تقویت این ارتباط از طریق شفاف‌سازی فرایند تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری و تعریف جایگاه نظارتی جامعه مدنی بر این فرایند تسهیل شود.

مجمع حق بر شهر باهمستان
مرداد ۱۳۹۶

 

تکرار برنامه‌های ناکارآمد شهری


آیا زمان تغییر نگاه به شهر فرا نرسیده؟

آنچه می‌خوانید، اظهارات سید حسن مرعشی به عنوان کاندید شهرداری تهران در دفاع از برنامه‌های خود بوده است. با وجود انصراف مرعشی از کاندیداتوری شهرداری تهران، دفاعیات وی حاوی نکات مهمی در رویکرد مدیران نسبت به شهر است که بررسی آن اهمیت زیادی دارد. در انتها توضیح باهمستان را می‌بینید که چرا باید رویکرد مدیران به شهر تغییر کند.

قسمت‌هایی از اظهارات مرعشی که از روی پخش آنلاین جلسه شورا تهیه شده است:

  • سرمایه گذاری در احداث پارکینگ های عمومی تنظیم قوانین برای پلاک گذاری خودرو ها مشروط بر اجاره یا تملک پارکینگ
  • سرمایه‌گذاری در ساخت هتل ها و هتل آپارتمان ها در جهت افزایش ظرفیت گردشگری در تهران  خروج بازار و کسب و کار تجاری از رکود
  • لزوم مطالعه برای توسعه بزرگراه های طبقاتی معتقد است که حتی با حداکثر ظرفیت مترو هم برخی تردد خودرو شخصی را ترجیح می‌دهند و باید برای آن چاره‌ای اندیشید. نقدی که بر پل طبقاتی صدر وارد می‌آورد، هزینه گزافی است که بر شهرداری وارد آمده. و شهرداری نباید برای آن هزینه می‌کرد. لزوم تامین هزینه ها با اخذ عوارض طرح های عمرانی دوره قالیباف توجیه اقتصادی نداشتند. بر پروژه نواب هیچ نقد اقتصادی وارد نیست. این پروژه برای شهرداری تهران هیچ هزینه‌ای نداشت.
  • لزوم توسعه ظرفیت مترو تهران تا ۱۲ میلیون سفر در روز در مرحله اول، تکمیل ظرفیت خطوط موجود و مطالعه شده در مرحله دوم، مطالعه برای توسعه خطوط موجود  در مرحله سوم، مطالعه برای توسعه خطوط مترو تهران  توجه به حمل و نقل عمومی و تاکسیرانی تغییر اتوبوس ها به گازسوز یا برقی تعویض تاکسی ها با خودرو های هیبریدی
  • نباید روند تولید مسکن در کشور را کند کنیم تولید مسکن باید متناسب با بازار باید حرکت کند هیچ اشکالی ندارد که در تهران واحدهای مسکونی وجود داشته باشد که مردم هزینه اش را می دهند (ولی خالی است). این مسئله هیچ ضرری برای تهران ندارد. بلکه به گردش اقتصادی و چرخش ثروت هم کمک میکند.
  • مرکز پیاده اصلی شهر کجاست؟ هسته مرکزی تهران باید به طور کامل به سیتی سنتر تهران تبدیل شده  تمام کاربری های آن به هتل/تجاری/ موزه تغییر کند تمام کاربری های دیگر از جمله کاربری های دیپلماتیک باید از هسته مرکزی تهران منتقل شوند  محور های پیاده: در همه مناطق تهران حداقل یک منطقه پیاده داشته باشیم تا مردم راحت بتوانند در آن قدم بزنند. برای خرید/ رستوران/ کافی شاپ/ و یا پاتوق ها باید «آدم های بزرگ» بیایند به پاتوق ها و کانون های اجتماعی – فرهنگی را تشکیل دهیم  ساختمان های نمادین: اطراف منطقه ۲۲ و دریاچه چیتگر، با تکرار الگوی ساختمان های مسکونی، این ظرفیت را از بین بردیم. فرصتی که از دست رفت. چرا که هیچ ساختمان نمادینی در آن وجود ندارد که نماد آن منطقه باشد. ساختمان های نمادین: ساختمان هایی که پیام روشنی برای مردم داشته باشند.
  • اگر در شهر (برای دستفروشان) امکانات فراهم کنیم، جمع دیگری از زابل و بیرجند و کردستان (به تهران) می‌آیند. (برنامه ریزی و اقدام درباره دستفروشان) باید ظریف انجام شود. تا چهره شهر و چهارراه ها (زیبا شود) کاری کنیم که در شهرهای خودشان دنبال کار بگردند
  • چه کنیم که اقدامات و سرمایه ‌گذاری ها به مهاجرت بیشتر منجر نشود.  زندگی در تهران باید گران شود تا بتواند در برابر افزایش دو میلیونی مهاجران در تهران را گرفت. ما تا زمانی که پایتخت های جدیدی را برای کشور پیش بینی نکنیم،  مهاجرت ( به تهران) ادامه دارد. هر ۱۰ سال ۲ درصد به جمعیت تهران اضافه می شود.  مشارکت اجتماعی و شورایاری ها : شورایاری ها باید منتخب مردم باشند . سطحی از مسئولیت ها با شورایاری ها محله باشد.  گسترش شبکه شوراها به شوراهای محلی  سمن ها: امروز وجود سمن ها امکانات خوبی برای شهرداری ها به وجود آمده. تا بتوانیم به کمک سمن ها به آسیب‌های شهری بپردازیم. سمن ها باید بازوان داوطلبانه خدمات شهرداری تهران باشند.

در ادامه توضیح باهمستان را می‌خوانید که چرا باید رویکرد مدیران به شهر تغییر کند:

  • افزایش ظرفیت تردد خودرو های شخصی برابر است با بالا رفتن استفاده از آن‌ها. افزایش استفاده از خودرو شخصی، ترافیک و آلودگی هوا را تولید می‌کند.  در برخورد با ترافیک و آلودگی هوا، افزایش ظرفیت تردد خودروها، نه تنها مسئله را حل نکرده، بلکه آن را عمیق تر می‌سازد.  اخذ عوارض در شهر برای خدماتی مانند تامین مسیرهای ترددی زمانی عادلانه است که جایگزینی برای مسیرهای پولی وجود داشته باشد. چرا که تامین مسیر تردد، حق ساکنان ‌است.
  • حق سرپناه برای همه انسان ها صراحتا در قانون اساسی کشور درج شده است توجه به ظرفیت‌های بازار در تولید مسکن، آن را از یک سرپناه به کالایی پرهزینه تبدیل کرده‌است که بسیاری از مردم از حق داشتن آن محروم شده‌اند. تقلیل مسئله مسکن احتکاری به «منازلی که صاحبان آن ها خارج از ایران هستند یا در شهرستان زندگی می‌کنند» انکار این مسئله اساسی است که بیش از ۴۰٪مسکن در تهران احتکاری است
  • تبدیل بخش وسیعی از هسته مرکزی تهران به سه کاربری تجاری/موزه/ و هتل؛ آیا هرگز سرنوشتی برای ساکنان این مناطق متصور شده‌ایم!؟  خروج اجباری از محل سکونت با بهانه پروژه‌های بزرگی از این دست، تاثیرات مخربی در جوامع محلی و زندگی ساکنان ان خواهد داشت. عدم توجه به ابعاد فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی که مردم در چنین طرح‌هایی با آن مواجه می‌شوند، از اصلی ترین دلایل مخرب بودن طرح‌های بزرگ است.  پاتوق امری ساختنی نیست بلکه شکل گرفتنی است. طرح‌های عمرانی که ابعاد اجتماعی را در نظر نمیگیرند به اصلی ترین عوامل تخریب کننده پاتوق ها و جوامع محلی تبدیل می‌شوند.
  • ارائه راه‌کارهای لحظه‌ای برای مشکلاتی که فقط ظاهرمسئله را زیبا می‌کنند و حتی اشاره‌ای به ریشه‌های مشکل و پرداختن به دلایل مهاجرت افراد و دستفروشی در تهران و ارایه راه حل برای آن نمی‌کند. تهران چطور می‌تواند در برابر ورود مهاجران بایستد زمانی که تهران امروز ساخته و متشکل از مهاجران در دوره‌های مختلف است؟ چطور می‌توان به رویکرد مهاجر ستیزی در سیاست‌های مدیریت شهری پایان داد؟
  • ناآگاهی از وظایف سمن ها، آن ها را به بازویی برای شهرداری تقلیل می‌دهد در صورتی که سمن‌ها به عنوان سازمان های مردمی، نهاد های مشارکت ساکنان شهر در روند توسعه شهری هستند.

برای عضویت در مجمع حق برشهر باهمستان، کلیک کنید.

باهم‌صداشویم
مجمع حق بر شهر باهمستان

 

برگزاری نشست ویژه اعضای باهمستان و نمایندگان منتخب شورای شهر تهران

پیرو نشستی که قرار بود اعضای باهمستان با اعضای منتخب شورای شهر داشته باشند، این نشست با حضور دو نفر از اعضای شورای شهر تهران، آقایان حجت نظری و علی اعطا، در روز سه‌شنبه سوم مرداد ساعت ۱۸ برگزار خواهد شد. محل برگزاری نشست، موسسه رحمان واقع در خیابان کارگر شمالی، حیابان گردآفرید، بعد از تقاطع سیندخت، پلاک ۱۸ است.

در این نشست ضمن ارایه گزارشی از فعالیت‌های مجمع حق برشهر باهمستان، دو پیشنهاد مشخص که باهمستان از شورای چهارم پیگیر آن بوده است ارائه می‌شود. یکی «پخش مستقیم جلسات شورای شهر از رادیو تهران» و دیگری «تشکیل کمیته عابر پیاده در شورای شهر».

پیشنهادهای مذکور در قالب طرح‌های پیشنهادی توسط باهمستان تهیه شده است که بر اساس مباحث مطرح شده در این جلسه تکمیل و به صورت مکتوب به شورای پنجم ارایه خواهد شد.  امید است با شرکت و مشارکت خود در این نشست به غنای مباحث افزوده و در تکمیل پیشنهادات مشارکت کنید. گزارش این نشست را اینجا+ بخوانید.

برای عضویت در مجمع حق برشهر باهمستان، کلیک کنید.

باهم‌صداشویم
مجمع حق بر شهر باهمستان

 

لغو نشست ویژه اعضای باهمستان و نمایندگان منتخب شورای شهر تهران

خبری فوری: لغو جلسه چهارشنبه ۳۱ خرداد ۹۶ با نمایندگان منتخب شورای شهر

با سلام و عرض پوزش، به اطلاع همه همراهان باهمستان می‌رسانیم، علی‌رغم هماهنگی‌های صورت گرفته در یک ماه و نیم اخیر و قول قطعی نمایندگان مدعو برای حضور در جلسه امروز به دلیل برگزاری جلسه خارج از برنامه شهردار کنونی با نمایندگان منتخب شورا (از ساعت ۴ بعدازظهر تا افطار همزمان با جلسه امروز)، امروز صبح مهمانان جلسه با اشاره به ضرورت شرکت در جلسه‌ با آقای قالیباف، عدم امکان حضور خود را در جلسه باهمستان اعلام کردند. از این رو، باهمستان ضمن اصرار بر برگزاری جلسه و ابراز تاسف از این ناهماهنگی، پیش‌نویش طرح‌های پیشنهادی که قرار بود در جلسه امروز معرفی شود، برای دریافت نظرات اعضا و صاحب‌نظران منتشر می‌کند.

پیسنهاد پخش مستقیم جلسات شورای شهر در این پیوند(+)
پیشنهاد تشکیل کمیته عابر پیاده و دوچرخه در این پیوند(+)

از حسن توجه و اعتماد شما سپاسگزاریم و منتظر دریافت نظرات شما هستیم.

باهم‌صداشویم
مجمع حق بر شهر باهمستان

 

 

نشست ویژه اعضای باهمستان و نمایندگان منتخب شورای شهر تهران

مجمع حق بر شهر باهمستان به عنوان سازمانی مردم‌نهاد در نظر دارد در زمینه پیگیری حقوق و منافع به حاشیه رانده شده در فرایند توسعه شهری جلسه‌ای را به صورت اختصاصی بین اعضای خود و برخی از نمایندگان منتخب شهر تهران برگزار کند. در این نشست که با حضور آقایان مسجدجامعی، اعطا، حق شناس، نظری از نمایندگان منتخب شورا همراه خواهد بود، ضمن ارائه گزارشی از فعالیت‌های این مجمع دو پیشنهاد مشخص که باهمستان از شورای چهارم پیگیر آن بوده است ارائه می‌شود.

۱. پخش مستقیم جلسات شورای شهر از رادیو تهران:
پخش مستقیم جلسات شورای شهر از رادیو تهران، یکی از پیشنهاداتی است که باهمستان به عنوان قدمی در راستای شفاف سازی ساختار پیچیده مدیریت شهری تهران،  در سال‌های اخیر دنبال کرده و با موافقت ضمنی صدا و سیما نیز همراه بوده است.

۲. تشکیل کمیته عابر پیاده در شورای شهر:
تشکیل کمیته عابرپیاده در ساختار شورای شهر طرحی است که باهمستان در آن علاوه بر پیشنهادِ تشکیل اولین نهاد متولی حق عابرپیاده در ساختار مدیریت شهری کشور نوع جدیدی از ارتباط ساختارمند را بین شورای شهر و سازمان‌های مردم‌نهاد و گروه‌های مدنی ارائه کرده است.

پیشنهادهای مذکور در قالب طرح‌های پیشنهادی توسط باهمستان تهیه شده است که بر اساس مباحث مطرح شده در این جلسه تکمیل و به صورت مکتوب به شورای پنجم ارایه خواهد شد.  امید است با شرکت و مشارکت خود در این نشست به غنای مباحث افزوده و در تکمیل پیشنهادات مشارکت کنید.

برای عضویت در مجمع حق برشهر باهمستان، کلیک کنید.

باهم‌صداشویم
مجمع حق بر شهر باهمستان

 

بیانیه باهمستان در آستانه انتخابات شورای شهر تهران ۱۳۹۶

 

باهمستان به‌عنوان سازمان مردم‌نهادِ حامی حقوق و منافع به حاشیه‌رانده شده در فرایند توسعه‌ی شهری، در آستانه‌ی انتخابات شورای شهر تهران ضمن دعوت از همه‌ی مردم برای شرکت در انتخابات و استفاده از این فرصت مغتنم جهت مشارکت در تعیین سرنوشت شهر لازم می‌داند چند نکته را یادآوری کند:

۱. باهمستان به عنوان سازمانی مردم‌نهاد طبق قوانین ملی و تعاریف جهانی اجازه و قصد حمایت از هیچ کاندیدا، گروه، حزب، و جریانی را نداشته و از تمامی کاندیداها دعوت می‌کند در تبلیغات انتخاباتی خود و در صورت پیروزی در اولویت برنامه‌های خود نکات زیر را مدنظر قرار دهند.

۲. عدم شفافیت یکی از مهمترین دلایلی است که اعتماد عمومی به این شورای محلی را خدشه‌دار کرده است. از این رو باهمستان انتظار دارد شورای پنجم شفاف‌سازی را به‌عنوان یکی از مهمترین سیاست‌های خود قرار دهد. پخش مستقیم جلسات شورای شهر از رادیوی تهران، به‌عنوان یکی از پیشنهاداتی است که باهمستان در سال‌های اخیر دنبال کرده و با موافقت ضمنی صدا و سیما همراه بوده است. این اقدام می‌تواند به‌عنوان تغییری ساختاری از شورای پنجم به یادگار بماند، و به تبع آن در شفاف‌سازی ساختار پیچیده شهرداری تهران بازتاب یابد.

۳. تغییر اولویت مدیریت شهری از تسریع حرکت سواره به تسهیل حرکت پیاده تغییر بنیادین دیگر است که می‌تواند جریان غالب در پنج دهه‌ی اخیر مدیریت شهر تهران را در تمرکز بر گسترش راه‌، ساخت بزرگراه‌، حفر تونل، و اخیراً طبقاتی کردن معابر و فضاهای شهری که نتیجه‌ای جز افزایش اقبال عمومی به استفاده از اتومبیل شخصی، افزایش آلودگی، و ترافیک شهری نداشته است تغییر دهد و برای اولین بار تسهیل حرکت پیاده و گسترش کمی و کیفی حمل‌و‌نقل عمومی را به‌عنوان شیوه صحیح، سالم، و عادلانه جابه‌جایی در کلان‌شهر تهران در اولویت خود قرار دهد. برای اولین قدم، تشکیل کمیته عابرپیاده در ساختار شورای شهر طرحی است که باهمستان در آن علاوه بر پیشنهادِ تشکیل اولین نهاد متولی حق عابرپیاده در ساختار مدیریت شهری کشور نوع جدیدی از ارتباط ساختارمند بین شورای شهر و سازمان‌های مردم‌نهاد و گروه‌های مدنی را ارائه کرده است. ایجاد این کمیته در ساختار شورای شهر، می‌تواند اولین قدم در راستای این تغییر بنیادین و نشانه‌ای از عزم شورای جدید در پیگیری حقوق عابران پیاده باشد.

قطعاً در کنار این خواسته‌ها که باهمستان به طور مشخص پیگیری می‌کند، مطالبات مدنی فراوان دیگری وجود دارد که می‌تواند از طریق فرایندی مشارکتی در ارتباطی ساختارمند با بدنه‌ی اجتماعی انعکاس یابد.

در پایان باهمستان مجدداً همه‌ی مردم را به مشارکت فعال در انتخابات شورای شهر و پیگیری خواسته‌های خود بعد از انتخابات دعوت می‌کند، و امیدوار است تا بار دیگر مهمترین انتخابات محلی در سایه‌ی هیاهوی بزرگ‌ترین انتخابات ملی به فراموشی سپرده نشود.

به امید شهری برای همه با همکاری همدیگر
مجمع حق بر شهر باهمستان
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

گزارش باهمستان از نشست «ریشه‌های فساد شهری»

روز دوشنبه ۲۶ مهرماه، گروه جامعه‌شناسی شهری و مطالعات منطقه‌ای انجمن جامعه‌شناسی با همکاری موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی نشست ریشه‌های فساد شهری را در دانشکده علوم اجتماعی برگزار کرد.

این روزها با افشای واگذاری املاک نجومی توسط شهرداری تهران، بحث فساد در مدیریت شهری به بحثی عمومی تبدیل شده چنان که پیش از آن نیز با افشای فیش‌های نجومی فساد در ساختار دولتی مورد توجه عمومی قرار گرفت.

در این نشست محمود کاشانی، استاد حقوق دانشگاه شهید بهشتی تهران، در ابتدای سخنان خود به تاریخچه شهرنشینی، قوانین و طرح‌های شهری پرداخت و از این مبحث وارد مقوله روند نادیده گرفتن قوانین شهری، شکل‌گیری فساد شهری و زمینه‌های قانونی کردن این فساد شد. وی با اشاره به تاریخچه طولانی فساد به تراکم‌فروشی‌های صورت گرفته در دوره غلام‌حسین کرباسچی پرداخت که با حمایت دولت وقت روی کار آمد و بنای فروش تراکم در تهران برای کسب درآمد شهرداری را گذاشت. وی دوره مدیریت قالیباف را اوج تراکم‌فروشی مطرح کرد و به سهم فروش تراکم در کسب درآمد سالانه شهرداری تهران در چند سال اخیر اشاره و تصریح کرد که در سال ٩٣ سهم وجوه حاصل از تراکم از بودجه ١۵ هزار و ٨۴٠ میلیاردتومانی شهرداری بیش از ٩ هزار میلیارد تومان، این سهم در بودجه سال ٩۴ که ١٧ هزار و ۴٠٠ میلیارد تومان بوده ١٠ هزار میلیارد تومان و در بودجه سال ٩۵ هم از کل بودجه ١٧ هزار و ٨٠٠ میلیاردتومانی بیش از ١٠ هزار میلیارد تومان بوده است.

بر اساس گفته های دکتر محمود کاشانی، قوانین شهرسازی در سال‌های گذشته نادیده گرفته شده و با انبوه‌سازی‌های بی‌رویه روزبه‌روز بر جمعیت شهر تهران افزوده شده درحالی‌که ما در تهران با کمبود شدید منابع آب مواجه هستیم. با آلاینده‌های ناشی از افزایش جمعیت و ترافیک مواجه هستیم. و آلودگی هوا، کمبود آب و افزایش بزهکاری کیفیت زیست را در شهر تهران دستخوش تغییرات ناخوش‌آیندی کرده است.

کاشانی تراکم‌فروشی به معنی گرفتن پول برای زیرپاگذاشتن مقررات شهری و ایجاد تبصره‌ها و قوانین جدید و موازی آن را مصداق بارز ارتشا مطرح کرد و چندین‌بار در طی سخنان خود بر این جمله تاکید کرد که تراکم‌فروشی تعریفی جز ارتشا ندارد.

در این نشست دکتر حسین ایمانی جاجرمی رییس موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران به مبحث جامعه شناسی فساد شهری پرداخت. وی جامعه شناسی فساد شهری را سرفصلی جدیدی عنوان کرد و ضمن تعریف فساد، آن را در شهرداری‌ها مساله تاریخی و در ارتباط با کیفیت حکمرانی دانست. دکتر جاجرمی در صحبت‌هایش تاکید کرد که افزایش غیرواقعی هزینه ساخت‌وسازها به شکل حباب، در شرایط بروز فساد رخ می دهد که با کنترل فساد می‌توان روند تساعدی قیمت‌ها را کنترل و کیفیت بهتر ساخت و سازها را تقویت کرد. او به مسئولین شهری یادآوری کرد که هشدار و نقد کارشناسان در جهت پایین آوردن میزان خطای آنهاست و این امر باید با استقبال مواجه شود. او روند پیشبرد طرح‌های شهری را معکوس خواند و اشاره کرد در کشور ما بعد از تصمیم‌گیری مقامات، از طرح‌ها و پروژه‌ها و کارشناسان در راستای توجیه تصمیمات اتخاذ شده استفاده می‌شود درحالی‌که تصمیمات باید بر اساس نتیجه مطالعات دقیق کارشناسی اتخاذ و اجرا شود.

از مهمترین بخش صحبت‌های جاجرمی که توجه حاضرین را برانگیخت پرداختن به گزارش سازمان شفافیت بین‌الملل بود. در این گزارش هرچه کشوری به عدد ۱۰۰ نزدیک‌تر باشد یعنی کمتر دچار فساد است و هرچه به عدد صفر نزدیک باشد یعنی دچار فساد بیشتری است. در گزارش سال ۲۰۱۵ این سازمان، نمره ایران ۲۷ اعلام شده که این نمره با عدد ۱۰۰ فاصله زیادی دارد و نشان‌ از وجود فساد گسترده در کشوراست و بر همین این اساس رتبه ایران بین ۱۶۸ کشور مطالعه شده ۱۳۵ بوده است. به گفته وی این ارقام باید هشداری برای جامعه و مسئولین باشد.

همچنین وی به پژوهشی ملی در خصوص اعتمادسازی شهروندان اشاره کرد. این مطالعه از ١٢ هزار و ۵٠٠ نمونه نظرسنجی در کل کشور نتیجه‌گیری و تهیه شد. در این نظر سنجی در ارتباط با اعتماد به نهادها و سازمان‌ها پرسش شده که رتبه شهرداری‌ها از کل ٢٣ سازمان، رتبه ١٩ بوده¬است. و در خصوص آمادگی مردم برای مشارکت و کمک به سازمان‌ها از بین شانزده سازمان، شهرداری رتبه ۱۴ را به خود اختصاص داده است که نشان از کمترین میزان آمادگی شهروندان برای کمک و مشارکت با این سازمان است.

فردین یزدانی، از کارشناسان با سابقه در اقتصاد شهری و مسکن و از منتقدان فساد در مدیریت شهری (منتقد فروش‌پذیری قوانین شهری، منتقد سوداگری بخش مسکن) در بین سخنران‌های این نشست حضور داشت. وی رویکرد اقتصادی بازارگرای بدون ضابطه از طرف دولت مرکزی را ریشه اصلی فسادشهری خواند.

یزدانی در صحبت‌های خود به روند پیشرفت و نتایج طرح جامع شهر تهران در دهه ٨٠ پرداخت که تهیه آن را دولت و دستگاه نظارتی به شهرداری سپردند. وی که یکی از کارشناسان حاضر در طرح مذکور بود عنوان می کند که در این طرح نهایت سقف جمعیت‌پذیری تهران از طرف کارشناسان ٨,۵ میلیون نفر اعلام شد اما بخاطر مقاومت شهرداری و شورای شهر تهران به بهانه رونق اقتصادی، این رقم با ١٠ میلیون نفر به تصویب رسید. جمعیتی که تهران به واقع گنجایش آن را در کیفیت مطلوب ندارد. همچنین نقد وی در ارتباط با طرح جامع و تفصیلی تهران این بود که تهیه طرح تفصیلی و طرح جامع تهران به جای وزارت مسکن و شهرسازی بر عهده شهرداری گذاشته شد و از آنجا که درآمد شرکت مشاور و مهندس ناظر بر طرح وابسته به شهرداری است برای منافع به همراهی و سکوت در مقابل نظرها و رویه‌های غیر کارشناسی می‌پردازد و این تصمیم یکی از عوامل ریشه کردن فساد در طرح‌های جامع و تفصیلی شهر تهران است.

فردین یزدانی به عنوان کارشناس اقتصادی، نتایج تمرکززدایی از دولت را پایین آمدن هزینه فساد در سیستم دولتی و نهادهای عمومی از جمله شهرداری‌ها مطرح کرد و این روند را در ایجاد و گسترش رانت‌جویی موثر دانست. وی در انتهای صحبت‌هایش شکایت و بازداشت یاشار سلطانی را به عنوان روزنامه‌نگار معترض به فساد شهری نادرست دانسته و اشاره کرد حتی اگر درج مطلبی از منبع غیر معتبر باشد باز هم دلیلی منطقی برای شکایت شهرداری بر علیه روزنامه‌نگار نیست.
حسن پارسا، از اهالی محله هاشمی منطقه ٩ از مدعوین این نشست بود که جامع و بی پیرایه به صحبت های خود پرداخت او در ابتدا صحبت‌هایش را با سپاسگزاری از یاشار سلطانی مدیرمسئول سایت معماری نیوز آغاز کرد و از معماری نیوز به جهت همراهی مردمی اش در جریانات پروژه برج سیستانیکا قدردانی کرد. سپس به شرح مشکلاتی که پروژه برج سیستانیکا برای اهالی محل ایجاد کرده پرداخت و در انتهای صحبت‌ها مجدد یاشار سلطانی را فردی شجاع و مسئولیت‌پذیر خواند و گفت: این خبرنگار صدای مردم شهر تهران است و ما نمی‌دانیم چرا باید صدایش خاموش باشد.

همزمان با صحبت های حسن پرسا، نماینده شهرداری تهران وارد جلسه شد. علیرضا جعفری، به عنوان شهردار وقت منطقه ٩ پای مجوز ساخت برج سیستانیکا را امضا کرده است. وی در پاسخگویی به صحبت‌های پرسا گفت: ابعاد اقتصادی، اجتماعی و ترافیکی این پروژه آن‌قدر کامل بود که اعضای کمیسیون ماده ۵ نمونه آن را ندیده‌اند. و خاطرنشان کرد که با این برج بیش از ٨٣ پلاک و در مجموع ١۵٠ واحد فرسوده و ریزدانه را تجمیع کردیم. قبل از این پروژه هم شهردار قبلی به دلیل ریزش‌ها و نشست‌های بسیار در این محله، دستور خرید پلاک‌ها را داده بود و بسیاری از اقدامات ما بر اساس مصوبات مجلس و شورا در جهت نوسازی بافت‌های فرسوده بود.

مجمع حق بر شهر باهمستان

گزارش تصویری از رنگ‌آمیزی خط عابرپیاده در شهر بابل

 

در حمایت از کمپین «من هم خط عابرپیاده را می‌خوانم»، گروهی از مردم بابل خط عابرپیاده مقابل مدرسه بنت‌الهدی بابل را رنگ‌آمیزی کردند. کمپین «من هم خط عابر را می‌خوانم» عصر پنجشنبه ۱۸ شهریور در شهر بابل با راهپیمایی مردم برگزار شد که در انتهای این راهپیمایی، شرکت‌کنندگان در مقابل شهرداری بابل تجمع کرده و پیمان‌نامه‌های کمپین در حرکت پیاده و حرکت سواره را هم‌خوانی کردند.

 

کمپین «من هم خط عابرپیاده را می‌خوانم»

 

کمپین «من هم خط عابرپیاده را می‌خوانم» عصر روز پنجشنبه ۱۸ شهریور ۹۵ با راهپیمایی شمار زیادی از مردم بابل به ظور رسمی آغاز به کار کرد. این کمپین که گام‌های اولیه آغاز به کارش از ۱۸ شهریور سال ۹۴ برداشته شده بود عصر دیروز با راهپیمایی شمار زیادی از مردم بابل و هم‌خوانی پیمان‌نامه کمپین در «حرکت پیاده» و «در حرکت سواره» به طور رسمی آغاز به کار کرد. شماری از مسئولان شهر بابل و نمایندگان و اعضای سازمان‌های مردم نهاد این شهر با کمپین هم‌پیمان شدند. این کمپین یک سرمایه اجتماعی است و در انحصار شخص، گروه یا نهادی قرار ندارد. تمام افراد، گروه‌ها، نهادها، سازمان‌های غیردولتی و دولتی می‌توانند با التزام عملی به پیمان مشترک این کمپین، به کمپینِ من هم خط عابر پیاده را می‌خوانم بپیوندند.

در انتهای این راهپیمایی، شرکت‌کنندگان در مقابل شهرداری بابل تجمع کرده و پیمان‌نامه‌های کمپین در حرکت پیاده و حرکت سواره را هم‌خوانی کردند.

متن پیمان‌نامه در حرکت پیاده :
ما، کسانی که به کمپین «من هم خط عابر پیاده را می‌خوانم» می‌‌پیوندیم، متعهد می‌شویم در حرکت پیاده: درصورت وجود خط عابر در محدوده به شعاع ۵۰ متری از موقعیتی که هستیم، از خط عابر پیاده عبور کنیم؛ پیگیر حقوق و متعهد به وظایف خود به عنوان عابر پیاده باشیم؛ در صورت مواجه شدن با تجربه ناخوشایند در حرکت پیاده تجربه خود را به اشتراک گذاریم؛ در گسترش پیام کمپین بکوشیم؛ و از این طریق به زندگی و حقوق خود و هم‌نوعانمان در شهر احترام می‌گذاریم.

متن پیمان در حرکت سواره :
ما، کسانی که این برچسب را بر اتومبیل یا موتورسیکلتمان زده‌ایم، در حمایت از حق عابر پیاده می‌ایستیم و به هنگام رانندگی متعهد می‌شویم: به عابر پیاده و حق او احترام بگذاریم؛ مراقب و مـتوجه عابـر پیاده باشیم؛ با دیدن عابر پیاده روی خط عابر، قبل از خط عابر به طور کامل توقف کنیم؛ با دیدن عـابر پـیاده در حـال عبور از خـیابان، از سـرعت اتومـبیل بکاهیم و درصورت امکان توقف کنیم؛ از سرعـت مجـاز ۵۰ کـیلومتر در ساعت در خیابان های شهری و ۲۰ کیلومتر در ساعت در کوچه ها و میادین و پیچ ها تجاوز نکنیم؛ از پیاده‌رو در هر شرایـط و زمـانی برای راندن مـوتـور و توقـف و پارک استفاده نکنیم؛ و از این طریق به زندگی و حقوق خود و هم‌نوعانمان در شهر احترام می‌گذاریم.

باهمستان نیز بار دیگر هم‌پیمانی خود با این کمپین را اعلام می‌کند.

 

آغاز عضوگیری رسمی باهمستان

 

باهمستان سازمانی است مردم نهاد که در راستای حمایت از حق برابر همه نسبت به شهر در ۱۱ مهر ۱۳۹۱ شکل گرفت. باهمستان در تلاش است تا با پشتوانه حمایت و مشارکت مردمی از نیازهای نادیده گرفته شده و گروه‌های به حاشیه‌رانده شده در فرایند توسعه شهری حمایت کند. هر موضوع و یا گروهی که به نوعی در فرایند توسعه و مدیریت شهری به حاشیه رانده شده موضوع هدف باهمستان است.

باهمستان در تاریخ ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۳ موفق به اخذ مجوز فعالیت به عنوان سازمان مردم‌نهاد از وزارت کشور شد و در ۳۱ شهریور سال ۱۳۹۴ در سازمان ثبت شرکت‌ها و موسسات غیرتجاری به ثبت رسید. باهمستان طبق اساسنامه از هیچ نهاد، ارگان و گروهی که منافع مالی یا سیاسی در توسعه شهر دارد کمک مالی دریافت نمی‌کند و برای پیشبرد اهداف خود به حق عضویت اعضا و کمک‌های مالی افراد دغدغه‌مند متکی است. استقلال باهمستان تنها از طریق همیاری و همکاری تمام اعضای جامعه ممکن می‌شود.

بعد از چهار سال فعالیت،‌ شرایط برگزاری مجمع باهمستان فراهم شده است. در این راستا، باهمستان از شما دعوت می‌کند تا با عضویت و مشارکت در اولین، و شاید مهمترین، مجمع عمومی باهمستان که برگزار می‌شود:

  • اولویت‌های سالیانه باهمستان را تعیین کنید؛
  • اعضای هیات مدیره این مجمع را برای دو سال انتخاب کنید؛
  • از میان خود بازرسی برای نظارت بر تصمیمات هیات مدیره و اقدامات تیم اجرایی انتخاب کنید؛
  • به استقلال باهمستان از نهادها و بازیگران قدرتمند موجود در شهر کمک کنید؛ و
  • بخشی از تجربه‌ای جدید در ساختار مدنی کشور باشید.

از اولین اعضای رسمی این حرکت مدنی باشید و آینده باهمستان را رقم بزنید. باهمستان به تعداد اعضایش بزرگ می‌شود.

زمان:  ۲۷ خرداد ۹۵ ساعت ۱۴
مکان: خیابان کارگر شمالی، روبروی پمپ بنزین، خیابان گردآفرید، بعد از سیندخت، پلاک ۱۸

کلیپ معرفی باهمستان

دانلود ویدیو | تماشای ویدیو در aparat1آپارات | youtubeیوتیوب

کلیپ نقش اعضا در ساختار باهمستان

دانلود ویدیو | تماشای ویدیو در aparat1آپارات | youtubeیوتیوب

وب‌سایت جدید باهمستان راه‌اندازی شد

در سال جدید و در آستانه برگزاری اولین مجمع عمومی باهمستان وب‌سایت جدید این سازمان مردم نهاد راه اندازی شد. در این وب‌سایت شرحی از فعالیت‌های چهارساله اخیر به همراه امکان عضویت، همکاری و مشارکت مالی در فعالیت‌های باهمستان فراهم آمده است. همچنین وبسایت قدیمی باهمستان که مرجع فعالیت‌های این سازمان در چهار سال اخیر بود نیز در این آدرس قابل دسترسی است. این وب‌سایت به مرور کامل‌تر خواهد شد و کمک و راهنمایی شما می‌تواند در اجرای هر چه بهتر این فرایند به ما یاری کند.
با تشکر فراوان از همراهی شما
روابط عمومی مجمع حق بر شهر باهمستان