دعوت به نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر»

دعوت به نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر»

 

بیانیه باهمستان در واکنش به انیمیشن «هم‌طویله‌ای»!

بی‌فرهنگی نهادینه شده در هنجارهای اجتماعی به بدترین شکل خود در انیمیشنی از سوری‌لند منتشر شد. انیمیشنی که در آن عابرانی که از پل روگذر استفاده نمی‌کنند به گوسفند، الاغ، گاو، و خوک تشبیه شدند. شاید سوری‌لند و سروش رضایی نیز خود قربانی این بی فرهنگی نهادینه شده در جامعه‌ای هستند که انسان و تفاوت‌های انسانی نادیده گرفته می‌شود و فضاها و فرصت‌ها برای یک انسان پروتوتایپ با جنس، سن، و توانایی جسمی واحد ساخته می‌شوند، در این جامعه، عجیب نیست که یک میلیون نفر در کمتر از یک روز این نگاه را «پسندیده‌اند.» مطمئنا سروش رضایی هیچ گاه صدای اعتراض یک معلول یا روایت زنانه از پل‌های عابر را نشنیده است، یا فرزندی نداشته است که مجبور باشد مسیر مدرسه را از پل عابر بگذراند. سروش رضایی حتماً پدربزرگ و مادربزرگی را ندیده که تنها مشغولیت روزانه او در این شهر شلوغ خرید از میدان تره‌بار آن طرف پل باشد. شاید سروش رضایی در پیاده‌روی خود هیچگاه از خود سوال نکرده است که چرا برای عبور از یک خیابان شهری باید «سطح» خیابان را ترک کند. هیچ‌گاه سوال نکرده است که چرا در این شهر ماشین به انسان اولویت دارد؟ چرا شیوه آلاینده و مخرب جابه‌جایی به حرکت سالم و پاک برتری دارد؟ چرا عابر باید سطح خیابان را ترک کند تا حرکت سواره تسریع شود؟

شاید سروش رضایی گناهی ندارد، تقصیر از ما است که نتوانسته‌ایم صدای بی‌صدایان شهر باشیم. شاید تقصیر از ما است که با این راحتی تسلیم سرکوب‌ها می‌شویم و سرکوب را به عنوان هنجار قبول می‌کنیم. همه‌ی مایی که آگاهانه این بی‌فرهنگی را به عنوان هنجار قبول کرده‌ایم در این سرکوب شریکیم. همه‌ی مایی که ایمنی خود را به بهای محرومیت و تهدید امنیت دیگری پذیرفته‌ایم. باهمستان از سال ۹۲ بر پل‌های عابر یک علامت سوال گذاشت، و این علامت سوال سرآغاز گفتگوهایی متعددی شد، اما صدای ما کوتاه است و صدای سنت بلند. نهایت صدای ما مگافونی بود که ۱۲ آذر سال گذشته در چهارراه ولیعصر روبروی فریاد بی‌صدایان شهر گذاشتیم، سه نشستی بود که در سال ۹۳ درباره این موضوع برگزار کردیم، تئاتر شورایی بود که  در آبان ۹۲ در زندان قصر روی صحنه بردیم، و در حذف دو پل‌عابر در خیابان خواجه نصیر و میدان انقلاب به طور مستقیم و غیرمستقیم نقش داشتیم. اما انیمیشن سوری‌لند یادآوری این واقعیت تلخ بود که صدای رسانه‌ی در خدمت سرکوب بیش از اعتراضِ محروم است.

ما خوب می‌دانیم که گذشتن از سطح خیابان در محدوده پل‌های عابر غیرقانونی است، و علاوه بر خطر، در صورت حادثه عابرپیاده مقصر است، اتفاقاً همین است که به آن اعتراض داریم و حاضریم هزینه به خطر انداختن ایمنی خود را به بهای شنیده شدن دیگری به جان بخریم. از این رو باهمستان از همه همراهان دعوت می‌کند تا برای یادآوری این حقِ سرکوب شده و همبستگی با زنان، معلولان، کودکان، و سالمندان نادیده گرفته شده با عدم استفاده از پل‌های عابر در خیابان‌های شهری (و نه بزرگراهی) در چالش نافرمانی مدنی «نه به پل‌های عابر در خیابان‌های شهر» با خواست مشخص «خط کشی عابرپیاده زیرپل عابر» شرکت کنند، و از این طریق باهم تمرین کنیم دنیا را از نگاه دیگران ببینیم؛ باهم گفتگو کنیم؛ صدای هم را بشنویم، و باهم‌صدا شویم؛ که تنها باهم می‌توانیم صدا شویم.

مجمع حق برشهر باهمستان
۲۲ خرداد ۹۷

بیانیه باهمستان در آستانه انتخابات شورای شهر تهران ۱۳۹۶

 

باهمستان به‌عنوان سازمان مردم‌نهادِ حامی حقوق و منافع به حاشیه‌رانده شده در فرایند توسعه‌ی شهری، در آستانه‌ی انتخابات شورای شهر تهران ضمن دعوت از همه‌ی مردم برای شرکت در انتخابات و استفاده از این فرصت مغتنم جهت مشارکت در تعیین سرنوشت شهر لازم می‌داند چند نکته را یادآوری کند:

۱. باهمستان به عنوان سازمانی مردم‌نهاد طبق قوانین ملی و تعاریف جهانی اجازه و قصد حمایت از هیچ کاندیدا، گروه، حزب، و جریانی را نداشته و از تمامی کاندیداها دعوت می‌کند در تبلیغات انتخاباتی خود و در صورت پیروزی در اولویت برنامه‌های خود نکات زیر را مدنظر قرار دهند.

۲. عدم شفافیت یکی از مهمترین دلایلی است که اعتماد عمومی به این شورای محلی را خدشه‌دار کرده است. از این رو باهمستان انتظار دارد شورای پنجم شفاف‌سازی را به‌عنوان یکی از مهمترین سیاست‌های خود قرار دهد. پخش مستقیم جلسات شورای شهر از رادیوی تهران، به‌عنوان یکی از پیشنهاداتی است که باهمستان در سال‌های اخیر دنبال کرده و با موافقت ضمنی صدا و سیما همراه بوده است. این اقدام می‌تواند به‌عنوان تغییری ساختاری از شورای پنجم به یادگار بماند، و به تبع آن در شفاف‌سازی ساختار پیچیده شهرداری تهران بازتاب یابد.

۳. تغییر اولویت مدیریت شهری از تسریع حرکت سواره به تسهیل حرکت پیاده تغییر بنیادین دیگر است که می‌تواند جریان غالب در پنج دهه‌ی اخیر مدیریت شهر تهران را در تمرکز بر گسترش راه‌، ساخت بزرگراه‌، حفر تونل، و اخیراً طبقاتی کردن معابر و فضاهای شهری که نتیجه‌ای جز افزایش اقبال عمومی به استفاده از اتومبیل شخصی، افزایش آلودگی، و ترافیک شهری نداشته است تغییر دهد و برای اولین بار تسهیل حرکت پیاده و گسترش کمی و کیفی حمل‌و‌نقل عمومی را به‌عنوان شیوه صحیح، سالم، و عادلانه جابه‌جایی در کلان‌شهر تهران در اولویت خود قرار دهد. برای اولین قدم، تشکیل کمیته عابرپیاده در ساختار شورای شهر طرحی است که باهمستان در آن علاوه بر پیشنهادِ تشکیل اولین نهاد متولی حق عابرپیاده در ساختار مدیریت شهری کشور نوع جدیدی از ارتباط ساختارمند بین شورای شهر و سازمان‌های مردم‌نهاد و گروه‌های مدنی را ارائه کرده است. ایجاد این کمیته در ساختار شورای شهر، می‌تواند اولین قدم در راستای این تغییر بنیادین و نشانه‌ای از عزم شورای جدید در پیگیری حقوق عابران پیاده باشد.

قطعاً در کنار این خواسته‌ها که باهمستان به طور مشخص پیگیری می‌کند، مطالبات مدنی فراوان دیگری وجود دارد که می‌تواند از طریق فرایندی مشارکتی در ارتباطی ساختارمند با بدنه‌ی اجتماعی انعکاس یابد.

در پایان باهمستان مجدداً همه‌ی مردم را به مشارکت فعال در انتخابات شورای شهر و پیگیری خواسته‌های خود بعد از انتخابات دعوت می‌کند، و امیدوار است تا بار دیگر مهمترین انتخابات محلی در سایه‌ی هیاهوی بزرگ‌ترین انتخابات ملی به فراموشی سپرده نشود.

به امید شهری برای همه با همکاری همدیگر
مجمع حق بر شهر باهمستان
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶