گزارش اسکان‌نیوز از رویداد شهر بدون مانع: شهر باید به همه تعلق داشته باشد/ اینجا معلولان از حرکت باز می ایستند

اسکان‌نیوز – افتتاح زیرگذرچهارراه ولیعصر در دی ماه ۱۳۹۲ و نرده کشی چهارراه طی این سال‌ها از موضوع های مورد انتقاد معلولان،سالمندان،والدین همراه با کالسکه و فعالان شهری بوده است. همین موضوع مناسبتی شد که برنامه گرامیداشت روزجهانی معلولان امسال به اعتراضی به این مساله تبدیل­ شود.

ایجاد شهرهای بدون مانع هدف مشترکی در دنیای امروز است تا شرایط لازم برای بهره مندی همه شهروندان از امکانات مهیا شود، به گزارش اسکان نیوز چهارراه ولیعصر، روز دوازدهم آذرماه برابر با سوم دسامبر،، همزمان با روز جهانی معلولان چهره­‌ای متفاوت به خود گرفت. معلولان، دوچرخه سواران، فعالان شهری، هنرمندان و اعضای شورای شهر آمده بودند تا از محدودیت‌های دسترسی و تردد معلولان، سالمندان، والدین همراه با کالسکه، احترام به حق حرکت سهل، امن، و پیوسته پیاده و توجه به هویت فرهنگی و اجتماعی فضاهای شهری در چهارراه ولیعصر بگویند.

از زمان احداث زیرگذر چهارراه ولیعصر و نرده‌کشی چهارراه برای ممانعت از تردد در سطح ، این چهارراه برای گروه‌هایی با توانایی حرکتی محدود،‌ غیرقابل استفاده شده است. به طوری که از دید معلولان تقاطع چهارراه ولیعصر به چهار بن‌بست تبدیل شد و عملاً حرکت از شرق به غرب یا بالعکس در مسیر خیابان انقلاب و حرکت جنوب به شمال یا بالعکس در مسیر خیابان ولیعصر غیر ممکن شده است. این نکته از همان ابتدا مورد انتقاد باهمستان و گروه‌ها و فعالان قرار گرفت، و حتی با اعتراص آقای صابری نماینده روشندل وقت شورای شهر همراه شد، ولی عملاً نادیده گرفته شد. باهمستان این رویداد را با همکاری گروه‌های باور، دیده‌بان دادشهر، بازچرخ، بانک اطلاعات مناسب‌سازی (بام) و امیر فارسیجانی برگزار کرده است.

در این رویداد، نمایشگاه عکس امیرفارسیجانی با موضوع موانع تردد در چهارراه ولیعصر به نمایش گذاشته شد،  دوچرخه سواران­ گروه بازچرخ مسیر پل سیدخندان تا چهارراه ولیعصر را رکاب زدند تا در این برنامه شرکت کنند. گروه «بدن دیوانه» پرفورمنسی نمایشی را با مضمون اعتراض معلولان به نرده های چهارراه ولیعصر اجرا کردند.

اعضای کمیسیون اجتماعی فرهنگی شورای شهر تهران از جمله محمد جواد حق شناس،حجت نظری،حسن خلیل آبادی،محمد سالاری و زهرانژاد بهرام نیز در این رویداد شرکت کردند. در حاشیه این رویداد برای طومار درخواست تصویب لایحه حمایت از معلولان نیز توسط کمپین معلولان،امضاء جمع آوری شد.

درد فقدان دسترسی معلولان به چهارراه ولیعصر و زیرگذر را باید به چه کسی­ گفت؟   

محمد جواد حق شناس در تریبون آزاد با طرح این پرسش که درد فقدان دسترسی توانیابان به چهارراه ولیعصر و زیرگذر را باید به چه کسی ­گفت؟ ضمن ظالمانه خواندن این وضعیت، از چهارراه ولیعصر به عنوان یکی از مهم‌ترین فضاهای شهری تهران یاد کرد که شرایط امروز آن، در شأن و جایگاهش نیست و بایستی در شرایط آن تجدیدنظر شود.

شهر باید به همه تعلق داشته باشد

حجت نظری رئیس ستاد حمایت و توان افزایی سازمان‌های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران در این تریبون، گفت: شهر باید به همه مردم تعلق داشته باشد در حالی که شهر حتی برای افراد سالم نیز مناسب نیست.

او در پاسخ به پرسش مروتی از فعالان کمپین معلولان در خصوص چرایی عدم انتصاب مشاور امور توانیابان شهرداری تهران، از پیگیری این موضوع توسط شورا خبر داد.

تهران فقط برای مردان بالغ سالم ساخته شده است

زهرا­نژادبهرام نماینده شورای شهر تهران در کمیته مناسب سازی، شهر بدون مانع را نه تنها برای معلولان که برای زنان و مردان مسن، زنان باردار و کودکان، ضروری دانست و گفت: «در حال حاضر، تهران تنها برای مردان بالغ سالم، قابل استفاده است.»

ضرورت اقدامات و برنامه های مشخص برای معلولان و دوچرخه سواران

فعالان گروه های برگزارکننده این رویداد در تریبون آزاد از مطالبات خود گفتند.

– مروتی از کمپین معلولان و سهیل معینی از انجمن باور تأکید ­کردند: ارائه برنامه مشخص و داری زمان‌بندی برای مناسب سازی شهر توسط شورای شهر ضرورت است .

– همچنین سهیل معینی به لزوم اخذ گزارش تفصیلی شورا از شهرداری در مناسبت‌هایی مانند روز جهانی معلولان درباره عملکرد شهرداری در این موضوع اشاره ­کرد.

– انجمن بازچرخ، خواستار احداث مسیرهای دوچرخه در شهر و مناسب سازی معابر برای دوچرخه سواران شد.

– علی طیبی از مجمع حق بر شهر باهمستان، خواستار بازگشایی چهارراه ولیعصر برای تردد معلولان تا زمان مناسب سازی زیرگذر شد.

گزارش اَمُرداد از رویداد شهر بدون مانع: خواسته‌ی معلولان؛ شهر بدون مانع است

خبرنگار امرداد: فرشته جمشیدی

 دوازدهم آذر، روز جهانی معلولان بود؛ معلول‌های بسیاری در برنامه‌ای که نامش را «رویداد شهر بدون مانع» گذاشته بودند، در چهارراه ولی‌عصر جمع شده بودند و پشت همان میله‌های وحشتناک چهارراه ولی‌عصر؛  یک پرفرمنس اجرا کردند؛ پرفرمنسی واقعی از زندگی دشوارشان که طراحان و مدیران شهری و تدبیرشان برای رفع شلوغی در این پایتخت پراسترس است.
گروهی از مردم و معلولان نیز در حمایت از پیگیری تصویب لایحه‌ی حمایت از حقوق معلولان با در دست داشتن نوشته‌هایی در این باره، از مسوولان خواهان پیگیری شدند.
از چهارراه ولی‌عصر تهران، نه‌تنها معلولان که افراد غیرمعلول هم نمی‌توانند بگذرند اما این معلولان بودند که تصمیم به اعتراض گرفتند. در تجمعی که معلولان ترتیب داده بودند، شماری از مسوولان شهری جدید هم که شامل تعدای از اعضای پنجمین دوره شورای شهر می‌شدند، هم حضور پیدا کردند؛ یکی از باشندگان(:حضار)، زهرا نژادبهرام، هموند (:عضو) هیات رییسه شورای تهران، ری و تجریش، بود؛ او ضمن امضای «کمپین سراسری پیگیری تصویب لایحه حمایت از حقوق معلولان»، در جمع آنان سخنانی کرد و به پرسش‌های برخی از معلولان و رکاب‌زنان باشنده در جمع، پاسخ داد.این برنامه با همکاری گروه های کمپین معلولان، باور و بازچرخ وهماهنگی مجمع حق برشهرباهمستان برگزار گردید.

تیاترشهر تهران

گروه دوچرخه سوار (بازچرخ) ازپل سیدخندان تا چهارراه ولیعصر را در حمایت حقوق معلولان رکاب زدند

محمدجوادحق شناس، هموند شورای شهرتهران

حجت( بشیر) نظری، هموند شورای شهر تهران

 صدرا وجدانی، از هموندان گروه دوچرخه سواران (بازچرخ)

محمدسالاری، هموندشورای شهرتهران

زهرا نژاد بهرام، هموند شورای شهر

برخی از معلولان و نابینایان درباره حقوق خویش در روز جهانی معلولان بیان کردند

چند تن از نابینایان ومعلولین اجرای حرکات ورزشی نمایشی انجام دادند

حرکات نمابشی ورزشی یکی از نابینایان

گزارش همدلی از رویداد شهر بدون مانع: «همدلی» به میان معلولانی رفت که در روز جهانی‌شان به پایتخت پُرمانع اعتراض کردند

همدلی – شهروندان در چهارراه ولی‌عصر تهران برای پرش از مانع به هم بفرما می‌زنند
آساره کیانی- اگر در پایتخت ایران گذرتان به چهارراه ولی‌عصر(عج)، که پیش از انقلاب به آن چهاراره پهلوی می‌گفتند، بیفتد، اندکی که نه؛ تا حد زیادی چمچاره می‌گیرید که چطور خلاص شوید؛ مقصدتان را می‌بیند اما نمی‌توانید به آن برسید مگر اینکه با یک دورخیز خوب، یک پرش از مانع حرفه‌ای در حد مسابقات بین‌المللی انجام دهید یا اگر لاغر و چابک بوده و بدنی انعطاف‌پذیر داشته باشید، مثل دزدهایی که از سوراخ موش هم عبور می‌کنند، خود را کوچک و کوچک‌تر کنید و تمامی نگاه‌های تحقیرآمیز عبورکننده‌های عجول از این چهاراراه پرخاطره شلوغ را به جان بخرید. آن‌وقت شاید یکی از هزاران موبایل اندروید متحرک در چهارراه و خیابان‌های متصل به آن، تصویر شما را برای یک کانال تلگرامی یا اینستاگرامی‌ای، چیزی، به عنوان یک آدم بی‌فرهنگ ثبت کرده و مسئولان شهری که این موانع را پدید آورده‌اند، بگویند که بفرمایید؛ این همه هزینه کردیم زیرگذر به این قشنگی بزنیم زیر چهارراه و شهروند باز هم بی‌فرهنگی می‌کنند؛ از خیر پرش با مانع و مچاله‌شدن در خود می‌گذرید و به زیرگذر، سرازیر می‌شوید؛ هرچه از پله‌ها پایین‌تر می‌روید، تپش قلبتان بیشتر می‌شود؛ استرس می‌گیرید؛ مانده‌اید میان هزار علامت و بیست‌بار می‌روید و برمی‌گردید و هربار از خروجی‌ای سر در می‌آورید که خروجی مورد نظرتان نیست؛ مانده‌اید زیر زمین؛ گیج و گنگ و مبهوت و از هر دو سو تنه‌هایی با عجله به شما وارد می‌شود؛ اشکتان درمی‌آید؛ زمانتان آن‌قدر سپری‌شده که به ‌موقع نرسید؛ می‌گویید که حالتان از شهر و دود و ماشین و شلوغی و تنه‌زدن آدم‌‌ها بهم می‌خورد.
دوازدهم آذر، روز جهانی معلولان بود؛ معلول‌های زیادی در برنامه‌ای که نامش را «رویداد شهر بدون مانع» گذاشته بودند، جمع شده بودند پشت همان میله‌های وحشتناک چهارراه ولی‌عصر؛ داشتند یک پرفرمنس اجرا می‌کردند؛ پرفرمنسی واقعی از زندگی دشوارشان؛ نابیناها عصاهای سفید خود را به میله‌ها می‌کوبیدند؛ آن‌ها که ویلچر داشتند محکم از فاصله چندمتری به سمت نرده‌ها می‌آمدند و با یک ضربه، چرخ‌هایشان به عقب بازمی‌گشت و دومرتبه می‌کوبیدند و عقب‌عقب می‌رفتند؛ دو نفر از معلولانی که از جثه‌های بسیار کوچک برخوردار بودند سعی می‌کردند از نرده‌ها بالا بکشند و آن بالا آویزان می‌ماندند؛ تصویری به‌هم‌ریخته از هرج و مرج و ناتوانی و استیصال که ماحصل طراحان و مدیران شهری و تدبیرشان برای رفع شلوغی در این پایتخت پراسترس است.
دوشنبه ۱۶ دی‌ماه ۹۶ بود که نخستین تقاطع زیرسطحی پایتخت با حضور شهردار وقت تهران (محمدباقر قالیباف)، و مسئولان شهری در چهارراه ولی‌عصر (عج) افتتاح شد. قالیباف در آن مراسم ضمن تشکر و قدردانی از همه مدیران، مهندسان و کارگرانی که در این پروژه کار کرده‌اند، گفت:«این نقطه از بعد فرهنگی، اجتماعی و سیاسی قابل توجه است و نقطه بسیار استراتژیک و مهمی است. حتی از بعد دانشگاهی و علمی نیز یک قطب به شمار می‌رود و از نگاه امنیتی و آسیب‌های اجتماعی نیز در خور توجه است.» و «حتما گذرگاه‌های دیگری در سطح شهر تهران برای احداث خواهیم داشت.» شهردار وقت، هم به کاهش آلودگی و هم ترافیک اشاره می‌کند که با این زیرگذر کم می‌شوند؛ زیرگذر که ساخته شد از بالا تمام مسیرهایی را که انسان می‌توانست از آن عبور کند، با نرده بستند و باید نرده را تا ده‌ها متر ادامه بدهید تا بتوانید خلاص شوید و به خیابان برسید و بعد از بخش بیرونی نرده در خیابان و در میان بوق اتومبیل‌ها سریع، با وحشت عبور کنید و بعد خودتان را در لابه‌لای غرولند راننده‌ها و بعضا فحش‌های ناجورشان بیندازید آن‌طرف خیابان؛ چرا که مقصدتان آن سمت خیابان بوده.
اگر چند سال بعد از درست‌شدن زیرگذر، به چهارراه ولی‌عصر تهران سری بزنید؛ خواهید دید که آدم‌ها یا دارند بالا می‌کشند از نرده‌ها یا خود را مچاله می‌کنند و اصلا همه عادت کرده‌اند و دیگر کسی به کسی نگاه تحقیرآمیز هم نمی‌کند؛ حتی به هم بفرما هم می‌زنند.
مسئولان شهری جدید هم آمدند
از چهارراه ولی‌عصر تهران، نه‌تنها معلولان که افراد غیرمعلول هم نمی‌توانند عبور کنند اما این معلولان بودند که تصمیم به اعتراض گرفتند. در تجمعی که معلولان ترتیب داده بودند، شماری از مسئولان شهری جدید هم که شامل تعدای از اعضای پنجمین دوره شورای شهر می‌شدند، هم حضور پیدا کردند؛ یکی از حضار، زهرا نژادبهرام، عضو هیئت رئیسه شورای تهران، ری و تجریش، بود؛ او ضمن امضای «کمپین سراسری پیگیری تصویب لایحه حمایت از حقوق معلولان»، در جمع آنان به ایراد سخنانی پرداخت و به سوال‌های برخی از معلولان و رکاب‌زنان حاضر در جمع، پاسخ داد. نژادبهرام شهر بدون مانع را نه تنها برای معلولان که برای زنان و مردان مسن، زنان باردار و کودکان، ضروری دانست و گفت:«در حال حاضر، تهران تنها برای مردان بالغ قابل استفاده است.» او سپس در پرفرمنسی که توسط گروه «بدن دیوانه» و با حضور پررنگ معلولان اجرا شد، حضور یافت؛ معلولان در این پرفرمنس، مشکلات خود را در عدم توانایی برای عبور از نرده‌هایی که دورتادور محوطه چهاراره ولی‌عصر(عج) کشیده شده، نشان دادند.
سهیل معینی از انجمن باور، معتقد است که «شورا بایستی از شهرداری بخواهد تا قبل از مناسبت‌هایی مانند روز جهانی معلولان عملکرد در این خصوص را احصا کند و به شورا به طور تفصیلی گزارش دهد تا قابلیت سنجش وجود داشته باشد. همچنین ایشان گفت که بایستی برنامه جامع مناسب‌سازی شهر و برنامه زمانی آن اعلام شود.»
علی طیبی از مجمع «حق بر شهر باهمستان» هم گفت:«این مطالبه هست که تا زمان مناسب‌سازی زیرگذر برای معلولان، نرده‌های چهارراه بازگشایی شود.»
فعالان انجمن «بازچرخ» هم گفتند:«زمان آن رسیده است که شهر برای دوچرخه‌ها مناسب شود و مسیرهای دوچرخه احداث شود و شهر از خودرومحوری به انسان‌محوری حرکت کند.»

گزارش جهان صنعت از رویداد شهر بدون مانع: شهر عابر را دوست داشته باشد

جهان صنعت – صفحه جامعه: ریحانه جولایی – روز یکشنبه ۱۲ آذر حول و حوش ساعت دو بعدازظهر در «پارک دانشجو» واقع در چهارراه ولیعصر تهران تجمعی برپا بود. از گروه دوچرخه‌سواران تا معلولانی که روی ویلچیر نشسته‌اند و به سختی خودشان را به پارک رسانده‌اند. طومار سفید بزرگی در ضلع غربی پارک نصب شده که قرار است تا پایان مراسم از امضای همشهریان پر شود تا پس از آن به مجلس برود و خدا می‌داند لایحه‌ای برای پیگیری مشکلات و حمایت توان‌یابان تصویب می‌شود یا این هم مثل سایر معضلات این افراد بعد از مدتی فراموش می‌شود و گوشه‌ای خاک می‌خورد. زنی میانسال که پلاکارد حمایتی کوچکی در دست دارد از تمام رهگذران تقاضا می‌کند پای این طومار امضایی بزنند. عده‌ای بدون بحث ماژیک را می‌گیرند و امضا می‌کنند و گروهی هم که سعی دارند از زیر امضا کردن در بروند با جملات هشدار‌آمیز زن مواجه می‌شوند و بعد بی حرف و بحث امضا می‌کنند. جمله زن برای اقناع کوتاه و کافی است؛ «شاید یک روز شما هم معلول شوید و تصویب این لایحه به شما هم کمک خواهد کرد. »
شهری که ماشین دوست دارد نه عابر
سوم دسامبر برابر با ۱۲ آذر ماه به یاد معلولان یا به اصطلاح توان‌یابان نامگذاری شده و در سراسر دنیا مراسمی برای حمایت بیشتر از این افراد برگزار می‌شود. ایران هم از این قاعده مسثتنا نیست و چند سالی می‌شود بیشتر از گذشته به این روز توجه نشان داده شده است. به همین بهانه «باهمستان» سازمان مردم‌نهادی که از سال ۹۱ با تمرکز بر گروه‌های به حاشیه رانده شده در فرآیند توسعه شهری تشکیل شد. هدف این گروه احقاق حقوق افرادی است که با توجه به توسعه شهری کمتر دیده می‌شوند مثل سالمندان، معلولان، بیماران، زنان، کودکان، مهاجران و در کل هر گروهی از مردم که به واسطه توسعه شهر دچار مشکل شده‌اند. این نهاد در حوزه‌های مختلفی فعالیت دارد و یکی از اصلی‌ترین حوزه‌های این نهاد حق عابر پیاده است. طبق گفته‌های مدیر‌عامل با‌همستان بسیاری از گروه‌های جامعه به عنوان عابر پیاده در خیابان‌های تهران حقی ندارند و اصلا دیده نمی‌شوند و شهرهای ما برای ماشین‌ها ساخته می‌شود نه برای عبور و مرور مردم عادی یا افرادی که از توانایی حرکتی کمتری برخوردار هستند و متاسفانه اولویت مدیران ما تسریع در حرکت افراد سواره است.
علی طیبی می‌گوید: «قبل از ساخته شدن زیر‌گذر ولیعصر، اولین اقدام با‌همستان در سال ۹۲ پل‌های عابر پیاده در تهران بود. فرهنگ استفاده از پل‌های عابر در شهروندان نهادینه شده و امروز خیلی از افراد برای عبور از پل‌های هوایی استفاده می‌کنند اما مشکل از اینجا آغاز می‌شود که در خیابان‌هایی که نرده کشیده می‌شود و افراد مجبور هستند یا از پل‌های عابر پیاده و یا زیرگذر برای جا‌به‌جایی استفاده کنند، هیچ تدبیری برای رفت‌و‌آمدهای معلولان یا افراد کم‌توان در نظر گرفته نشده است. برای یک سالمند بالا رفتن از پل‌های عابر مانند بالا رفتن از یک کوه سخت و طاقت‌فرساست و یکی از اهداف با‌همستان رفع این معضل است.»
افرادی که دیده نمی‌شوند
طیبی در ادامه به زیرگذرهای ساخته شده در سال‌های اخیر اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: «زیر‌گذرهای تهران یکی از مسایل خاص بوده و هست چون معانی زیادی با خودش دارد. به بهانه تسریع در حرکت سواره حقوق عابرین پیاده عملا حذف شده و مخصوصا برای معلولان هیچ راهی باقی نمانده تا به صورت مستقل بتوانند از یک سمت خیابان به سمت دیگر بروند چون خیابان که به صورت کامل نرده‌کشی شده و معلول، سالمند یا مادر با کالسکه بچه مجبور است مسافت زیادی را طی کند تا این نرده‌گذاری‌ها تمام شود و دوباره همان مسیر را برگردد و به مقصدش برسد. نکته جالب این است که در زیر‌گذر چهارراه ولیعصر تنها یک سمت مجهز به آسانسور شده و آن هم در ضلع شمال‌شرقی زیر‌گذر نصب شده است، یعنی فرد کم‌توان فقط می‌تواند با یک آسانسور پایین برود، از زیر‌گذر بازدید کند و دوباره از همان سمت بالا بیاید. افراد زیادی چه در شورای شهر تهران و چه در مجلس نسبت به این زیر‌گذر اعتراض کردند اما صدای هیچ‌کس به گوش مدیران شهری نرسیده و هنوز فکری اساسی برای استفاده افراد خاص از این زیر‌گذر نشده است.»
بنا بر گفته‌های مدیر‌عامل با‌همستان نکته بعدی نادیده گرفتن اهمیت انسان است. «شما در هر جای دنیا که بروید از حقوق عابران پیاده آنجا می‌توانید به اهمیتی که به انسان داده می‌شود پی ببرید، در تهران فضاهایی ساخته شده که اصلا مناسب قشری با توان‌های حرکتی متفاوت نیست و این پروژه‌ها هر روز بیشتر می‌شوند و همچنان به تنها چیزی که توجه نمی‌شود حق عابران پیاده است و این زنگ خطر بزرگی است که باید جلوی آن گرفته شود.»
درخواست سازمان مردم‌نهاد باهمستان باز شدن سطح چهارراه ولیعصر است تا امکان جابه‌جایی برای همه افراد با توان‌های متفاوت فراهم شود و زیر‌گذر هم صرفا جهت استفاده مردم برای ورودی‌های مترو تهران باشد.
نمایندگانی که گوش شنوا می‌شوند
ساعت حدود ۱۴:۳۰ است که اعضای شورای شهر تهران به تجمع «شهر بدون مانع» می‌پیوندند. زهرا نژاد‌بهرام، محمدجواد حق‌شناس، حجت نظری و حسن خلیل‌آبادی به درد دل توان‌یابان گوش می‌کنند.
یکی از توان‌یابان که دل پری هم از موانع شهری دارد می‌گوید: «قوانین باید اصلاح شود، خیلی ساده است. تردد از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی است، وقتی فرد معلول نتواند تردد کند یعنی هیچ کاری برای انجام دادن ندارد. باید در خانه بماند و افسردگی بگیرد. اگر این زیرگذر اصلاح نشود نگرانی این قشر بیشتر می‌شود چون طرح‌های دیگری هم اجرا می‌شود و حقوق این قشر هر روز بیشتر از بین می‌رود. ما از اعضای شورا انتظار بیشتری داریم. امیدواریم دیگر شاهد اقدامات عمرانی که مانع تردد معلولان می‌شود نباشیم و انتظار مناسب‌سازی از مدیران شهری داریم.
محمد‌جواد حق‌شناس عضو کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران در میان شرکت‌کنندگان تجمع با اشاره به اینکه باید واژه «توانیاب» به جای معلول وارد واژگان زبان فارسی شود می‌گوید: «امروز در مهم‌ترین چهارراه تهران جمع شدیم تا به چشم خودمان ببینیم که توان‌یابان ما توان عبور از این چهارراه را ندارند و این بسیار تلخ است که مهم‌ترین محل تردد شهر را از توان‌یابان خودمان دریغ کردیم در صورتی که باید حرکت برای این افراد آسان‌تر باشد. حالا باید عبور از زیر‌گذر و خیابان را هم به مشکلات‌شان اضافه کنند. این موضوع بارها مطرح شده و در دستور کار کمیسیون فرهنگی شورا قرار گرفته است. امیدواریم این روز نمادین فرصتی باشد تا دوستانی که در شهرداری مسوول هستند به این مهم رسیدگی کنند.»
او همچنین از شهرداری مناطق ۱۱ و ۶ درخواست کرد با تمام تلاش خود در جهت رفع این مشکل بسیج شوند و در حداقل زمان ممکن فضا را برای رفت و آمد این افراد مناسب‌سازی کنند.
یکی از توان‌یابانی که در تجمع شهر بدون مانع حضور داشت با اشاره به اینکه در ایران روز جهانی معلول تبریک ندارد چرا‌که هیچ اقدامی در جهت تسهیل شرایط برای این قشر در نظر گرفته نشده و تبریک برای کشورهای خارجی است چون قوانین حمایتی دارند می‌گوید: «چند ماه از انتخاب آقای شهردار گذشته اما هنوز مشاور امور توان‌یابان شهرداری انتخاب نشده و نمی‌دانیم برنامه‌های شهری شورا برای افراد توانیاب طراحی شده یا نه؟ یکی از المان‌های به انزوا کشاندن معلولان همین نامناسب بودن سطح شهری است و شعار نمادین شهر بدون مانع فقط در حد حرف باقی مانده و هیچ کاری برای معلولان انجام نشده است.
تردد برای غیرمعلولان هم دشوار است چه برسد به معلولان
حجت نظری از اعضای شورای شهر در جمع شهر بدون مانع بیان می‌کند: «رابط میان شهرداری و معلولان را به شهردار تهران پیشنهاد دادیم اما این موضوع را مجددا پیگیری می‌کنیم تا توان‌یابان بتوانند بیشتر و بهتر با مدیریت شهری در ارتباط باشند. قطعا در حوزه اجرای مناسب‌سازی مشکل قانونی نداریم اما کمی ضعف اجرایی داریم که آن هم به زودی مرتفع می‌شود. رویکرد شهرداری در دوره‌های قبل بیشتر خودرو‌محور بوده تا انسان‌محور بنابراین برای افراد کم‌توان که نیاز به حمایت بیشتر دارند خیلی وقت‌ها تردد در این شهر دشوار است حتی برای خود بنده هم تردد در برخی مسیرها به عنوان یک انسان سخت است و جای این رویکرد در مدیریت شهری خالی است. شهرداری تهران در‌صدد مناسب‌سازی معابر برای عابران پیاده است و به زودی در دستور کار قرار خواهد گرفت. به امید شهری مناسب برای سالمندان، زنان، کودکان و افراد کم‌توان.
در آخر زهرا‌نژاد بهرام با آرزوی اینکه شهری داشته باشیم تا توان‌یابان بدون کمک به زندگی عادی خودشان بپردازند می‌گوید: «برای مناسب‌سازی فیزیکی حتما لازم نیست معلولیتی وجود داشته باشد. شما می‌توانی فردی سالم باشی اما توان عبور از برخی معابر را نداشته باشی. تهران شهری است که برای مردان سالم بالغ طراحی شده است و باید این معضل را حل کنیم. امیدواریم با مساعدت شهرداران مناطق در این نهضت موفق شویم. شهرداری منطقه ۱۰ از مناطقی است که اعلام آمادگی کرده و همین‌طور شهرداری منطقه ۱۲ در برخی مناطق این مناسب‌سازی را انجام داده است. نهضت مناسب‌سازی پیاده‌رو فرصت خوبی برای استفاده همه شهروندان و خصوصا همشهریان کم‌توان و ناتوان است. محور دیگر، ایجاد تاسیسات شهری برای همه شهروندان است و متاسفانه نظارت کافی در این زمینه وجود ندارد. از این دست موضوعات ایجاد حداقل یک واحد در هر ساختمان برای معلولان است اما نظارت کافی صورت نمی‌گیرد یا نظارت‌کنندگان ما از دانش کافی برخوردار نیستند تا این اصول محقق شوند اما شهرداری و شورای شهر تهران تمام تلاشش را برای حل مشکلات اینچنینی می‌کند.»
تقریبا چهار سال است که پروژه زیر‌گذر چهارراه ولیعصر باعث نادیده گرفته شدن و در نهایت حذف معلولان از دسترسی به چهارراه شده. خواسته توان‌یابان باز شدن حداقل سطح چهارراه برای عبور و مرور راحت‌تر است که توقع خارج از عرف و غیر‌معقولی هم نیست. در پایان لازم به ذکر است سامانه بام (بانک اطلاعات مناسب‌سازی) برای افراد توانیاب شروع به کار کرده است به این ترتیب که با شناسایی مکان‌های مناسب از جمله مکان‌های فرهنگی، تاریخی، اداری و‌..‌. که برای استفاده افراد کم‌توان یا ناتوان مناسب است، با مراجعه به سایت مناسب‌سازی جهت معرفی این مکان‌ها اقدام کنید. این سایت متعلق به تهران نیست و شهرستان‌ها را هم پوشش می‌دهد.