ما در باهمستان معتقدیم هر کدام از ما به واسطه تجربه زندگی در خانه، کوچه، محله و خیابانی که از خانه، کوچه، محله و خیابان دیگری متفاوت است، می‌توانیم درک متفاوتی از زندگی در این شهر داشته باشیم. ما به واسطه سنمان، بزرگسال یا کودک بودنمان، جنسیتمان، توانایی‌هایمان و در یک کلمه بودنمان به عنوان کسی که می‌تواند متفاوت از دیگری یا دیگران باشد، می‌توانیم و حق داریم که بتوانیم نگاهی متفاوت، درکی متفاوت و نیازهایی متفاوت از دیگران داشته باشیم. و باز معتقدیم شهر امن جایی است که این تفاوت‌ها در آن دیده شود.

ما به واسطه این باور برای مطالعه دقیق‌تر و اقدامات کارآمد‌تر پیرامون مسائل و گروه‌هایی که موضوع هدف باهمستان‌اند نیازمند ارتباط بیشتر باهم هستیم و در تلاشیم تا در راستای رسیدن به هدف مشترکمان که حمایت و توانمندسازی گروه‌ها و منافع به حاشیه رانده شده در فرآیند‌های توسعه شهری است، کنیم تا «تفاوت‌ها» را ببینیم. «باهمنگار» قرار است نتیجه بخشی از تلاش جمعی ما در این راه باشد.

«باهمنگار» یک فضای گفت‌و‌گو و اشتراک‌گذاری آنلاین است که در راستای نیاز به فضایی برای ارتباط بیشتر و موثرتر راه اندازی شده است تا امکان اقدامات کارآمد‌تر پیرامون مسائل و گروه‌هایی که موضوع هدف باهمستان هستند را فراهم آورد. «باهمنگار» قصد دارد ضمن حساس‌سازی در زمینه موضوعات و گروه‌هایی که به نوعی در فرآیندهای توسعه و مدیریت شهری به حاشیه رانده شده‌اند از «تفاوت» تجربه و نگاه نسبت به این موضوعات استفاده کند و تا جایی که می‌تواند این تفاوت‌ها را انعکاس دهد.

باهمنگار در هر شماره حول محور یک موضوع همراهان خود را دعوت می‌کند تا با ارسال عکس، نوشته، فیلم از طریق هشتگ اختصاصی موضوع (در رسانه‌های اجتماعی) یا راه های ارتباطی باهمستان در در آن مشارکت کرده و از این طریق تجربیات خود را با همدیگر به اشتراک بگذارند.

  • Date: 27 نوامبر 2016, By smghaderi Category -
    «پای پیاده در شهر» بهانه دوماهه آبان و آذر «باهمنگار» پیاده راه رفتن در شهر، برای هر ساکن شهری تجربیاتی به همراه دارد. تا سر کوچه می‌رویم خرید کنیم. از مترو تا محل کار را پیاده می‌رویم و باز می‌گردیم. در هر ساعتی و زمانی از روز، از خیابان‌های شهر با هدف و بی‌هدف گذر می‌کنیم و با قدم گذاشتن در آن‌ها برایشان هویت می‌سازیم. هویتی که ما بخشی از آن هستیم. این باهمنگار در پی آن است که تجربه این گذرها را در شهر با هم به اشتراک بگذاریم. تجربیات خود را وقتی پای پیاده در شهر هستید با هشتگ #پای_پیاده_درشهر به اشتراک بگذارید. ایده‌ها، شنیده‌ها و دیده‌های خود را با یادداشت، عکس، فیلم، خبر، مقاله و یا هر شیوه‌ای که دوست داریم با هم در میان بگذاریم. برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود در باهمستان،‌ می‌توانید آن را برای ما بفرستید.   از اینستاگرام Load More Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.
    Total Comments: 0
  • Date: 22 سپتامبر 2016, By smghaderi Category -
    «بحران من در تهران» بهانه دوماهه شهریور و مهر «باهمنگار» تهران شهر ماست. شهری که هر روز در آن راه می‌رویم و زندگی می‌کنیم. این روزها شهر ما پر از مشکلات بزرگ و کوچکیست که دائم در مقابلمان سبز می‌شوند. مشکلاتی که هر روز بیشتر جای ما را در شهر پر می‌کنند و انگار یادشان رفته که شهر برای ما بوده. هر روز بیشتر از دیروز نادیده گرفته می‌شویم و زندگی در شهر و استفاده از آن سخت‌تر می‌شود. از خانه بیرون می‌آییم تا سر کوچه می‌رویم که روزنامه‌ای بخریم؛ کودکمان را می‌فرستیم بیرون از خانه بازی کند؛ یا سوار ماشین می‌شویم تا به محل کارمان برسیم؛ فرقی نمی‌کند، در همه این موارد کم هستند اوقاتی که با یک مشکل غیر منتظره مواجه نشویم. شما امروز که از خانه بیرون رفتید، به چه مشکلی برخوردید. عکس بگیرید، یا در موردش بنویسید و برای ما بفرستید. یا اینکه با هشتگ #بحران_من_در_تهران به اشتراک بگذارید. به هر شیوه که ابزار بیان شماست. ایده‌ها، شنیده‌ها و دیده‌های خود را با یادداشت، عکس، فیلم، خبر، مقاله و یا هر شیوه‌ای که می‌پسندید با ما در میان بگذارید. منتظر پیام‌های شما هستیم.   از اینستاگرام Load More Something is wrong. Response takes too long orبیشتر ...
    Total Comments: 0
  • Date: 16 جولای 2016, By smghaderi Category -
    «شهر و مهاجرت» بهانه دوماهه تیر و مرداد «باهمنگار» گاهی شهر مهربان نیست و ساکنانش را می‌راند. آتش و فقر و خشم و خمپاره این روزها گریبانگیر شهر‌های زیادی است. شهرهایی که آزادی را در آدم‌ها و آدم‌ها را در خود مچاله می‌کنند و انسان رنج‌دیده را به امید ساختن زندگی جدید، راهی شهری ناآشنا می‌کنند. اما این تمام ماجرا نیست. مهاجرانی که با کوچ کردن از شهری که در آن بزرگ شده‌اند بخشی از وجودشان را از دست داده‌اند، زندگی از دست رفته خود را در شهر جدید جستجو می‌کنند. این در حالیست که نمی‌دانند چه چیزی در انتظارشان است. مهاجرت امیدی آمیخته به ناامنی و ترس دارد. امید به التیام زخم از دست دادن هویت خود و یافتن مامنی نو در شهر جدید، و ترس و وحشت از اتفاقات غیرمنتظره و آینده نامشخص. آنچه شهرهای مهاجرپذیر در این سال‌ها به مهاجرانشان داده‌اند، نه تنها بهتر از قبل نیست، که رنجی مضاعف برایشان به همراه داشته است. از نگاه‌های سنگین گرفته تا نادیده گرفته شدن حقوق اولیه‌شان. انزوای اجتماعی و محدودیت زندگی و امکانات، به زندگی مهاجران رنگ و بوی دربه‌دری و بی‌خانمانی داده و نزاعی جدید برای بقا پیش رویشان گذاشته است؛ نزاع با شهری که آن‌ها رابیشتر ...
    Total Comments: 0
  • Date: 22 آوریل 2016, By ادمین Category -
    «کودک در شهر» بهانه دوماهه اردیبهشت و خرداد «باهمنگار» همه مایی که در این شهر بزرگ شده‌ایم میان خانه‌ها، کوچه‌ها و محله‌هایش کودکی کرده‌ایم. از کف سنگی پارک‌ها، از سرسره‌های فلزی، خرابه‌های گل کوچیک، از اولین روزی که دوچرخه خریدیم، از راه مدرسه تا خانه، از بچه‌های محله‌ی بالایی، کری خواندن برای بچه‌های محله پایینی، از زنگ خانه‌هایی که زده‌ایم و فرار کرده‌ایم، از اضطراب پشت در خانه‌ای که توپمان را توی حیاطش شوت کرده‌ایم، توپ پاره، چاقوی مرد همسایه خاطره داریم. همه مایی که در این شهر بزرگ شده‌ایم از خانه‌ها، کوچه‌ها و محله‌هایش خاطره داریم. میانش کودکی کرده‌ایم… کودکی کرده‌ایم؟ همه ما میان خانه‌ها، کوچه‌ها و محله‌ها کودکی کرده‌ایم؟ نکرده‌ایم. همه ما کودکی نکرده‌ایم. دست کم بعضی‌هامان کودکی نکرده‌ایم. کودکی‌مان را گم کرده‌ایم. دست‌کم‌ترینش این است که بعضی‌هامان تکه‌هایی از کودکی‌مان را گم کرده‌ایم. کودکی چیز کوچکی است که میان همهمه به راحتی گم می‌شود. زیر دست و پا به راحتی له می‌شود. هرچه شهر بزرگ‌تر شود، کودکی کم‌تر میانش دیده می‌شود. ما دنبالان تکه‌های گم شده‌ایم که هیچ کس بهتر از آن کسی که گم‌اش کرده نمی‌تواند پیدایش کند. «کودک در شهر» بهانه دو ماهه اردیبهشت و خرداد «باهمنگار» بود. شما کجای این شهر کودکی کرده‌اید؟ کودکی‌تان رابیشتر ...
    Total Comments: 1
  • Date: 22 آوریل 2016, By ادمین Category -
    وقتی از کجایی چیزی سوال میکنیم از بودنش در جایی و نبودنش در جای دیگر خبر میدهیم. وقتی میپرسیم: کجاست؟ از پنهان بودن چیزی که دنبالش میگردیم خبر میدهیم. «شادی کجای این شهر است؟» شهر شاد شهری است که پرسیدن این سوال در آن بی‌معنی باشد. شهر شاد شهری است که شادی مثل یک روح واحد به همه جای کالبدش پیچیده باشد. گم شدن ما را غمگین میکند. شهر شاد شهری است که در آن گم نشویم. پیدا کردن ما را شاد میکند. شهر شاد شهری است که ما نشانه ای از هر چه که گم کرده ایم روی در و دیوارِ خیابانها و کوچه هایش پیدا کنیم. شهر شاد شهری است که آنچه از آدمها، خانه ها، گذرها و رویدادها به جا می ماند را وفادارانه در خود نگاه دارد. آیا ما با زدودن و فراموش کردن خاطرهه ای تلخ و غمگین و پاک شدن آثار صحنه های دردناکی که در سطح شهر دیدهایم شاد میشویم؟ مثلا وقتی در پرسه زنی هایمان از خیابانی عبور میکنیم که سالها پیش در آن شاهد مرگ کسی از بالای یک داربست بوده ایم شهر چگونه میتواند به ما کمک کند تا غمگین نشویم؟ آیا خاطره ها را میتوانیم محو کنیم؟ مثلا اگربیشتر ...
    Total Comments: 0
Load More...